1.    اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهائی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج1، تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، 1364.
2.    امام خمینی، سیدروح‌الله، صحیفه امام، ج10، 15، 18، 20و21، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، چ4، 1389.
3.    امام خمینی، سیدروح‌الله، ولایت فقیه، اصفهان: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی;، مرکز تحقیقات رایانه‌ای قائمیه اصفهان، چ9، 1379.
4.    حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج18، قم: مؤسسة آل‌البیت: لإحیاء التراث، 1414ق.
5.    حسینی میلانی، سیدعلی، اثبات الولایة العامة، قم: انتشارات الحقایق، 1438ق.
6.    حیدری خورمیزی، سیدمحمد، «قانون و قانون‌گذاری در حکومت اسلامی با تأکید بر دیدگاه میرزای نائینی و امام خمینی;»، دو فصلنامه علمی ـ تخصصی اندیشنامه ولایت، سال سوم، ش6، 1396.
7.    دبیرنیا، علیرضا و نقوی، فاطمه‌سادات، «تطبیق فرآیند تقنین در جمهوری اسلامی ایران با نظریه قانون‎گذاری به مثابه برنامه‌ریزی در راستای اجرای قوانین الهی»، دانش حقوق عمومی، ش19، 1397.
8.    رحمانی، محمد، «منطقةالفراغ»، نقد و نظر، دوره دوم، ش5، 1374.
9.    سبحانی، جعفر، الأسماء الثلاثة، الإله و الرب و العباده، قم: مؤسسة الامام صادق7، 1417ق(ب).
10.    سبحانی، جعفر، «التقنین فی الحکومة الاسلامیة»، کتاب الجتهاد و الحیاة: حوار علی الورق، قم: مؤسسه دایرة المعارف فقه الاسلامی، چ2، 1417ق(الف).
11.    سبحانی، جعفر، «تبیین احکام شرعی بر عهده فقهاست نه مجلس»: https://www.hawzahnews.com/news/230802
12.    کعبی، عباس، گفتارهایی در حقوق، گفتارهایی در حقوق عمومی اسلامی؛ سیاست‌های کلی نظام، راهکار ارتقای نظام قانون‎گذاری اسلامی، تهران: پژوهشکده شورای نگهبان، 1394.
13.    گرجی، ابوالقاسم، تاریخ فقه و فقها، تهران: سمت، چ15، 1395.
14.    مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج3، قم: مدرسة الامام على بن ابى طالب7، چ2، 1428ق.
15.    ملک‌افضلی، محسن، «جایگاه مجمع تشخیص مصلحت نظام در فرایند قانون‎گذاری»، حکومت اسلامی، سال دوازدهم، ش2، 1386.
16.    منتظری، حسینعلی، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ج3، تهران: انتشارات سرایی، چ2، 1379.