1.    قرآن کریم.
2.    نهج البلاغه.
3.    ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغة، بتحقیق و ضبط عبدالسلام محمد هارون، ج5، بیروت: دارالجبل، 1411ق.
4.    ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج9، بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1408ق.
5.    اسحاقی، حسین، «اهمیت و فلسفه امر به معروف و نهی از منکر»، مجله ‌شمیم ‌‌یاس، ش58، 1368.
6.    القوی المنذری، عبدالعظیم، الترغیب و الترهیب، ج3، بیروت: دارالفکر للطباعة و النشر، 1424ق.
7.    امینی، ابراهیم، مهم‎ترین واجب فراموش‌شده: امر به معروف و نهی از منکر، باهمکاری پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر، قم: بوستان کتاب، 1394.
8.    بخشی، محمد، «احیای امر به معروف و نهی از منکر با روی‌کرد قرآنی و روایی»، مجله فروغ وحدت، ش16، 1388.
9.    تمیمی آمدی، عبدالواحد، غرر الحکم و درر الکلم، ج1، قم: دفتر تبلیغات، 1366.
10.    جوادی آملی، عبدالله، مبادی اخلاق در قرآن، قم: اسراء، چ7، 1388.
11.    جوان‌ آراسته، حسین، «بازخوانی امر به معروف و نهی از منکر به مثابه قدرت نرم در فرهنگ اسلامی»، مجله مطالعات قدرت نرم، ش12، بهار و تابستان 1394.
12.    حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعة الی التحصیل الشریعة، ج6، 11، 12و16، بیروت: دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.
13.    دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، زیر نظر محمد معین و جعفر شهیدی، مقدمه به قلم گروهی از دانشمندان، ج14، تهران: دانشگاه تهران: دانشکده ادبیات و علوم انسانی، سازمان لغت‎نامه، 1377.
14.    دیلمی، حسن بن ابی الحسن، ارشاد القلوب الی الصواب، ج1، قم: نشر شریف رضی، 1412ق.
15.    راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، بیروت ـ سوریه: دارالعلم والدار‌ الشامیة‌، 1412ق.
16.    شیخ مفید، محمد بن نعمان، المقنعه، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1410ق.
17.    صافی گلپایگانی، لطف‌الله، راه اصلاح یا امر به معروف و نهی از منکر، قم: دفتر آیةالله صافی گلپایگانی، 1390.
18.    طباطبایی، محمدحسین،  المیزان فی تفسیر القرآن، ج12و19، قم: جماعة المدرسین بقم المشرفة، مؤسسة النشر الاسلامی، بی‌تا.
19.    طبرانی، ابوالقاسم سلیمان بن احمد، المعجم الکبیر، ج10، موصل: مکتبة الزهراء، 1402ق.
20.    طبرسی، احمدبن علی، الاحتجاج، ج2، قم: اسوه، 1424ق.
21.    طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج1، 2و3، تهران: انتشارات ناصر خسرو، چ3، 1372.
22.    طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج5، تهران: دفتر فرهنگ نشر اسلامی، چ2، 1367.
23.    قرائتی، محسن، امر به معروف و نهی از منکر، تهران: مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن، 1376. 
24.    قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج2، قم: دارالکتاب، 1363.
25.    کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج4و5، نجف: دارالکتب الاسلامیة، 1388.
26.    کلینی، محمد بن یعقوب، فروع کافی، ج5، قم: انتشارات قدس، 1365.
27.    کوئن، بروس، مبانی جامعه‌شناسی، ترجمه و اقتباس غلام‌عباس توسلی و رضا فاضل، تهران: انتشارات سمت، 1385.
28.    متقی هندی، علی بن حسام الدین، کنزالعمال، ج3، بیروت: دارالکتب العلمیة، 1419ق.
29.    مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج10، 42، 79و97، بیروت: دارإحیاءالتراث العربی‏، 1403ق.
30.    محسنی، منوچهر، بررسی آگاهی‌ها، نگرش‌ها و رفتارهای اجتماعی ـ فرهنگی در ایران، تهران: دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی کشور، 1379.
31.    محقق حلی، جعفر بن حسن، شرائع الاسلام فی مسائل الحرام و الحلال، ج9، قم: اسماعیلیان، بی‌تا.
32.    محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمة، ج6، بیروت: مکتب الاعلام الاسلامی، 1367.
33.    مسعودی، محمداسحاق، پژوهشی در امر به معروف و نهی از منکر از دیدگاه قرآن و روایات، تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر ـ شرکت چاپ و نشر بین‌الملل سازمان تبلیغات، 1378.
34.    مصباح‌یزدی، محمدتقی، بزرگ‌ترین فریضه، قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خیمنی;، 1389.
35.    مصباح‌یزدی، محمدتقی، فلسفه اخلاق، تهران: انتشارات مؤسسه اطلاعات، چ6، 1376.
36.    مصطفوی، سیدحسن،  التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج8و12، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1360.
37.    مطهری، مرتضی، آزادی معنوی، قم: انتشارات صدرا، چ35، 1368.
38.    مطهری، مرتضی، حق و باطل به ضمیمه احیاى تفکر اسلامى، قم: انتشارات‌ صدرا، چ3، 1362.
39.    ملکیان، روح‌الله، «مفهوم امر به معروف و نهی از منکر در قرآن»، مجله فقه اهل بیت، ش85و86، بهار و تابستان 1395.
40.    نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج2و12، بیروت: نشر مؤسسه آل‎البیت:، 1408ق.
41.    هاشمی دولابی، قدسیه، «امر به معروف و نهی از منکر در قرآن»، مجله فروغ وحدت، ش18، 1388.
42.    ورعی، سیدجواد، مبانی فقهی امر به معروف و نهی منکر، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، 1394.
43.    ولوی، پروانه و یزدانی، صدیقه، «مقاله بررسی درونی‌سازی ارزش‌های اساسی در تربیت اسلامی»، ارائه‌شده به اولین همایش اسلام و ارزش‌های متعالی با تأکید بر اخلاق، اسفند 1390.