Islamic Government

Islamic Government

Jurisprudential and Legal Analysis of the Foundations, Nature and Validity of Signing the Decree Formalizing the Election of the President with Emphasis on the Law-making Approach in the Constitution

Document Type : Original Article

Authors
seyed m mahdi Ghamami
Kamāl Kadkhudā-murādi
عضو هیات علمی گروه حقوق عمومی
Abstract
Article 110 of the Iran’s Constitution, which is concerned with the functions and authorities of the leader, speaks of the decree formalizing the election of the President of the Islamic Republic by the people when being signed by the Leadership. The concept of ‘sign’ is referred to in legal terms as ‘ratification’. Though this term has not been used in the Constitution, the first article under the law of presidential election ratified on Tir 5, 1364 states that the President is elected for a four-year term by the direct vote of the people and starts to work when his authority is ratified by the Leadership. Therefore, the question of the article is that ‘What are the bases, nature and validity of the ratification of presidential election by the Leader with emphasis on the legislator’s approach to the Constitution?’ Through the study of the above question, and the use of descriptive-analytic method with emphasis on the jurisprudential bases and legal speculations as well as having recourse to the Islamic parliament’s negotiations over the final study of the Constitution, it is concluded that despite the fact that some consider ‘signing the decree formalizing the election of the President of the Republic by the people’ as an instance of formality, taking into account the implications of the bases of ShiÝi political thought in such a realm as the legitimacy of governmental positions, the right opinion signifies ‘the decree  formalizing the election of the President of the Republic’ to be one of ratification and formality so that the position of presidency, not being ratified by the Muslim jurisconsult (faqih), lacks the legal legitimacy and the elected person, as he or she is not legally entitled to take the position of presidency on the basis of shaiÝah criteria, is not, in fact, president. Furthermore, the decree formalizing the position of the President is dependent on certain conditions which, if they are not met in the long run, brings about a condition in which the position of presidency becomes legitimate. 


 
Keywords
ratification
decree formalizing the presidency
Islamic Republic of Iran
guardianship of the Muslim jurist
1. ارسطا، محمد جواد، نگاهی به مبانی تحلیلی نظام جمهوری اسلامی، قم: بوستان کتاب، 1389.
2. اصلانی، فیروز، «نگاهی به مقوله تنفیذ رأی مردم و آثار آن»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیة‌الله خامنه‌ای، 1388.
3. امام خمینی، سیدروح‌الله، صحیفه نور، ج10، 12، 15و20، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1378.
4. ----------------،‌ شؤون و اختیارات ولی فقیه، مترجم: جعفر کیوانی، ترجمه مبحث ولایت فقیه از کتاب البیع، تهران: انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، 1374.
5. انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران: سخن، 1386.
6. بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران: نشر اسلامی، 1375.
7. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج2، قم: انتشارات موسسه دایره‌المعارف فقه، 1387.
8. جوادی آملی، عبدالله، ولایت‌ فقیه، ولایت فقه و عدالت، قم: اسراء، 1391.
9. جواهری، محمد، تحلیل ماهیت امضای حکم رئیس‌جمهور، تهران: انتشارات پژوهشکده شورای نگهبان، 1392.
10. حاتمی، محمد رضا، مبانی مشروعیت حکومت در اندیشه سیاسی شیعه، تهران: انتشارات مجد، 1384.
11. حجاریان، سعید، جمهوریت و افسون‎زدایی از قدرت، تهران: انتشارات طرح نو، 1388.
12. درویشوند، ابوالفضل، شرح مبسوط قانون اساسی؛ شرح بند 10 اصل110 قانون اساسی، تهران: انتشارات پژوهشکده شورای نگهبان، 1394.
13. دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج1، تهران: دانشگاه تهران، 1385.
14. سروش محلاتی، محمد، «تحلیل فقهی ـ حقوقی تنفیذ»: http://www.soroosh، 1392.
15. سلیمانی، عباس، بهروزی لک، غلامرضا، «بررسی فقهی ـ حقوقی تنفیذ حکم ریاست جمهوری در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران»، مجله علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، ش65، 1393.
16. شفیعی‌فر، محمد، «جایگاه ولایت ‌فقیه در قانون اساسی»، فصلنامه حکومت اسلامی، سال چهارم، ش4، 1378.
17. صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج2و3، تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، 1364.
18. صورت مشروح مذاکرات مجلس شورای بازنگری قانون اساسی، ج3، تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، 1369.
19. عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی؛ حقوق اساسی و مبانی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج1، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1391.
20. غمامی، سید محمد مهدی، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1390.
21. فتاحی زفرقندی، علی، مردم و حکومت اسلامی، تهران: انتشارات پژوهشکده شورای نگهبان، 1394.
22. قرشی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج7، تهران: دارالکتب الاسلامیه، 1371.
23. محسنی، فرید، نجفی، مرتضی، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، تهران: انتشارات بین‌المللی الهدی، 1388.
24. مصباح یزدی، محمدتقی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ج1، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی;، 1378.
25. معرفت، محمد هادی، «شایستگی زنان برای قضاوت و مناسب رسمی»، فصلنامه حکومت اسلامی، ش4، 1376.
26. --------------،‌ ولایت فقیه، قم: مؤسسه فرهنگی تمهید، 1389.
27. معین، محمد، فرهنگ فارسی معین، ج1، تهران: انتشارات گنج دانش، 1388.
28. منتظری، حسینعلی، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ترجمه محمود صلواتی و ابوالفضل شکوری، ج8، قم: مؤسسه کیهان، 1409ق.
29. مؤمن قمی، محمد، الولایة الالهیة الاسلامیة او الحکومة الاسلامیة، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، التابعة لجماعة المدرسین،‌ 1391.
30. مهرپور، حسین، مختصر حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، تهران: نشر دادگستر، 1387.
31. نجفی، محمد حسن،‌ جواهر الکلام، ج21، تهران: دارالکتب‌الاسلامیة، 1367.
32. هادوی تهرانی، مهدی، «جایگاه تنفیذ در ساختار جمهوری اسلامی»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیة‌الله خامنه‌ای، 1388.
33. هاشمی، سید محمد، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج2، تهران: میزان، 1387.
34. هدایت‌نیا، فرج‌الله، «چرایی و چیستی حکم تنفیذ ریاست جمهوری»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیة‌الله خامنه‌ای، 1392. 1هدایت‎نیا، فرج‌الله، «چرایی و چیستی حکم تنفیذ ریاست جمهوری»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر

  • Receive Date 12 November 2017
  • Revise Date 28 June 2018
  • Accept Date 28 June 2018