Islamic Government

Islamic Government

The Role of Expediency in Realizing the Abolute Guardianship (authority) of the Muslim Jurist

Document Type : Original Article

Authors
afsaneh torkashvand 1
Mahmūd Qayyumzādeh
abbasali heidari 2
1 department university azad Khomein
2 department university azad arak
Abstract
Expediency can be defined as doing any task which is to the material and spiritual interests of individuls and groups in society. Religious denominations hold the belif that expedincy plays a significant role in law making. However, there are disagreements on the scope of it and the divine judgements have been established on the basis of common interests and harms. Since the Muslim guardian jurist cannot solve all governmental problems only by means of primary rules, hence giving him more power and authority and taking him in position and status as identical with the Prophet and Infallible Imams, he can be granted actually an authority and rule as well as the right to benefit from the primary and secondary rules in such a way that he can find solutions to many new matters (masÁÝil mustahditha) in the modern word by making claims regarding the eternal and all-embracing aspects of religion. This research work seeks to provide an answer to the question 'what role expediency plays in realizing the absolute guardinship (of the Muslim jurist)'.
Since so many researches have been made on the idea of the guardinship of the Muslim jurist and expediency separately, there has been no mention of the studies about the relation between these two concepts. Thus, it seems necessary to conduct a research on this issue.
Keywords
the absolute guardianship of the Muslim jurist
the maxim of expediency

 

          1.     قرآن کریم.

          2.     نهج البلاغه.

          3.     ابن منظور، جمال الدین، محمد بن مکرم، لسان العرب‌، ج2و3، بیروت: دار الفکر‌، چ3‌، 1997م.

          4.     اصفهانی، ابوالحسن، وسیلة النجاة (المحشی)، تحقیق محمدرضا گلپایگانی، ج2، قم: نیکنام (چاپخانه)، 1352.

          5.     امام خمینی، سید روح الله، ولایت فقیه، تهران: پیام آزادی، 1380.

          6.     -----------------، صحیفه نور، ج1، 2، 9، 10، 19و20، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1378.

          7.     ‏‫-----------------، استفتائات، ج3، قم: انتشارات وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چ5، 1422ق.

          8.     ‏‫-----------------، تحریرالوسیلة، ج1، تهران: مؤسسة تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، چ2، 1425ق.

   9. ‏‫بحرانی، شیخ یوسف،  الحدائق الناضرة فی أحکام العترة الطاهرة، ج18، بیروت: مؤسسة النشر الاسلامی، 1985م.

       10.     تبریزى، جواد بن على، استفتاءات جدید (تبریزى)، ج2، قم: انتشارات سرور، 1385.

       11.     تولایی، علی، نگرشی بر جایگاه مصلحت در فقه امامیه، قم: دفتر تبلیغات اسلامی خراسان رضوی، 1391.

       12.     جوهرى، اسماعیل بن حماد‌، الصحاح تاج اللغة و صحاح العربیة، ج6، بیروت: دار العلم للملایین‌، 1410ق.

       13.     جوینی، عبدالملک، البرهان فی اصول الفقه، به کوشش صلاح بن محمد بن عویضه، ج2، بیروت: دار الکتب العلمیه، 1418ق.

       14.     حائری، مرتضی و امراللهی ‌یزدی، محمدحسین، ابتغاء الفضیلة فی شرح الوسیلة: فی المکاسب المحرمة، ج1، قم: الجماعة المدرسین بقم المشرفة، مؤسسه النشر الاسلامی، 1394.

       15.     ‏‫حائری یزدی، محمدمهدی، ولایت فقیه، نجف اشرف: منشورات المکتبة الحیدریة و مطبعتها، 1385ق.

       16.     حسینی عاملی، محمدجواد بن محمد، مفتاح الکرامة فی شرح قواعد العلامة، ج4، بیروت: دار احیاء التراث العربی، بی­تا.

       17.     حلّى، ابن ادریس، السرائر الحاوی لتحریر الفتاوى، ج3، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چ2، 1410ق.

       18.     حلّى، جمال الدین، احمد بن محمد اسدى، المهذب البارع فی شرح المختصر النافع، ج5، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1407ق.

       19.     خلخالى، سید محمد مهدى موسوى، حاکمیت در اسلام یا ولایت فقیه، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1422ق.

       20.     خویی، سیدابوالقاسم، مصباح الفقاهة، تحقیق محمدعلی توحیدی، ج5، قم: مؤسسه احیای آثار الامام الخوئی، 1430ق.

       21.     شاطبی، ابو اسحاق، الموافقات فی اصول الشریعة، ج2، بی­جا: بی­نا، بی­تا.

       22.     طباطبایی، سید محمد حسین، بررسی­های اسلامی، قم: هجرت، بی­تا.

       23.     طریحى، فخر الدین، مجمع البحرین، ج2، تهران: کتابفروشى مرتضوى، چ3، 1416ق.

       24.     طوسى، ابو جعفر، المبسوط فی فقه الإمامیة، ج8، تهران: المکتبة المرتضویة لإحیاء الآثار الجعفریة، چ3، 1387ق.

       25.     عاملى، شهید ثانى، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج9، قم: کتابفروشى داورى، 1410ق.

       26.     علامه حلی، حسن، تهذیب الوصول، به کوشش محمدحسین رضوی کشمیری، لندن: مؤسسة الامام علی7، 2001م.

       27.     عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی(قواعد فقه سیاسی و مصلحت)، ج9، تهران: امیر کبیر، 1384.

       28.     غزالی، محمد، شفاء الغلیل، به کوشش حمد کبیسی، ج1، بغداد: المکتبة العصریة، 1390ق.

       29.     فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، تهران: دانشگاه تهران، تهران، چ17، 1384.

       30.     قرشى، سید على اکبر، قاموس قرآن، ج4، تهران: دار الکتب الإسلامیة، چ6، 1412ق.

       31.     محقق داماد، سیدمصطفى، قواعد فقه (محقق داماد)، ج2، تهران: مرکز نشر علوم اسلامى، چ12، 1406ق.

       32.     مصطفوى، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج6، تهران: مرکز الکتاب للترجمة و النشر، 1409ق.

       33.     مطهرى، مرتضی، اسلام و مقتضیات زمان، ج2، تهران: انتشارات صدرا، چ8، 1360.

       34.     معرفت، محمد هادی، «تبیین مفهومی «ولایت مطلقه فقیه»»، فصلنامه حکومت اسلامی، ش15، 1379.

       35.     مقیمى حاجى، ابوالقاسم، «فلسفه مجازات در اسلام»، مجله فقه اهل بیت:، ش‌51، 1386.

       36.     مکارم شیرازى، ناصر، تعزیر و گستره آن، قم: انتشارات مدرسة الإمام علی بن أبی طالب7، 1425ق.

       37.     ‏‫--------------، احکام بانوان، قم: انتشارات مدرسه امام علی7، چ11، 1428ق.

       38.     منتظری، حسینعلی، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ج2، قم: مؤسسه کیهان، 1409ق.

       39.     مهرپور، حسین، دیدگاههای جدید در مسائل حقوقی، ج2، تهران: اطلاعات، 1372.

       40.     نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، تحقیق ابراهیم سلطانی نسب، ج15، 22و41، بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1362.

       41.     نظرزاده، عبدالله، «مصلحت و نقش آن در استنباط احکام شرعی و حکومتی»، فصلنامه سیاست متعالیه، ش1، تابستان1392.

  • Receive Date 17 March 2018
  • Revise Date 10 January 2019
  • Accept Date 10 January 2019