Islamic Government

Islamic Government

The Analysis of the Jurisprudential Rule of "Prohibition of the Guardianship of a Despot" and Its Exceptions in the Shii Fiqh

Document Type : Original Article

Authors
Abstract
Acc0rding to the Shii political fiqh, the right to rule over human beings belong to God, His Messenger, and the Infallible Imams. However, in the period of Occultation, this rule can still be applied by highly qulified religious jurisprudent (mujtahid-e jÁmiÝ al-sharÁyiÔ). This sort of rule is the just rule and is contrated with the rule of a man who sits on a throne illegally without being appointed as a ruler by God. This sort of ruler is what is called a 'despot' who exercises his rule in a cruel and oppressive way. Taking positions in the government ruled by a despot is taken to be not only a sort of lending support to an oppressive and cruel rule but also a means which paves the ground for a despot to realize his oppressive goals, put an end to the Islamic rulings, weaken the people who are on the Right Front and finally move away from administering justice in society. This article seeks to establish the jurisprudential maxim 'prohibition of the rule of a despot'. In this connection, after analysing the concept of the guardinship of a despot, an attempt is made to establish the total prohibition of such a rule drawing upon the legal arguments and the views raised by the Muslim jurists. The maxim is also supported by reason. In this way, the maxim can be formulated as 'the guardianship of a despot is prihibited unless there is a sound argument on which his rule is permitted.' According to this maxim, interaction with a despot is definitely illegal and thus forbidden in Islam. However, the difficulties and hardships faced by the Shii people when a despot is in power, there are certain permissions are given by Infallible Imams to the qualified people to cooperate with a despot with the intention of paving the way for meeting people's needs, enjoining the right and forbidding the wrong; and in a certain circumstance, as being under duress or constraint, they issue a permit of necessity or enforced concealment. These permits are the exceptions to the 'maxim of the prohibithion of the gurdianship of a despot'.
Keywords

 

          1.     قرآن کریم.

          2.     نهج البلاغه.

          3.     ابن حزم، ابو محمد، الفصل فی الملل و الاهواء والنحل، مصر: مطبعة علی محمد صبح و اولاده، 1345ق.

          4.     ابن عربی، احکام القرآن، ج3، بیروت: دار الفکر للطباعة والنشر، 1394ق.

          5.     ابن فارس، احمد بن زکریا، معجم مقائیس اللغة، ج1، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1404ق.

          6.     ابن منظور، لسان العرب، ج2، بیروت: انتشارات احیاء التراث، 1416ق.

          7.     تیمی، معمربن مثنی، مجاز القرآن، بیروت: دارالفکر، چ2، 1390 ق.

          8.     امام خمینی، سید روح الله، المکاسب المحرمه، ج2، قم: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1415ق.

          9.     انصاری، مرتضی بن محمد امین، المکاسب، ج1، قم: مطبوعات دینی، چ2، 1382.

       10.     بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة فی احکام العترة الطاهرة، ج18، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1369.

       11.     برهان هندی، علاء الدین، کنز العمال فی السنن و الاقوال، ج6، بیروت: مؤسسة الرسالة، 1985م.

       12.     جوهری، اسماعیل بن حماد، صحاح اللغة، مصحح: احمد عبد الغفور عطار، بیروت: دارالعلم، 1410ق.

       13.     حاتمی، محمدرضا، مبانی مشروعیت حکومت در اندیشه سیاسی شیعه، تهران: مجد، 1384.

       14.     حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج17، قم: مؤسسه آل البیت:، 1409ق.

       15.     حرانی، ابن شعبه، تحف العقول عن آل الرسول، قم: مؤسسه نشر اسلامی، چ2، 1404ق.

       16.     حلی، ابن ادریس، السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، ج2، قم: دفتر انتشارات اسلامی، چ2، 1410ق.

       17.     خوری شرتونی، سعید، اقرب الموارد، قم: منشورات مکتبة آیةالله مرعشی نجفی، 1403ق.

       18.     خویی، سید ابوالقاسم، مصباح الفقاهة، مقرّر: محمدعلی توحیدی، ج1، قم: مؤسسه انصاریان، چ4، 1417ق.

       19.     دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، ج8، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، چ29، بی­تا.

       20.     راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ القرآن، ترجمهصفوان عدنان داودی، ج1، بیروت: دارالعلم، 1412ق.   

       21.     راوندی، قطب الدین سعید بن هبة الله، فقه القرآن، ج2، قم: کتابخانه آیةالله مرعشی نجفی، چ2، 1405ق.

       22.     زارعی سبزواری، عباس‎علی، قواعد الفقهیة فی فقه الامامیة، ج1، تهران: مؤسسه نشر اسلامی، 1435ق.

       23.     زمخشری، ابوالقاسم جارالله، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج2، بیروت: دارالکتب العربی، چ3، 1382ق.

       24.     سبحانی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، قم: مؤسسه امام صادق7، چ6، 1422ق.

       25.     سبزواری، محمد باقر، کفایة الاحکام، ج1، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1423ق.

       26.     سمعانی، تفسیر سمعانی، ریاض: دار الوطن، 1418ق.

       27.     سید مرتضی، رسائل الشریف المرتضی، ج2، قم: دار القرآن الکریم، 1405ق.

       28.     سیوطی، جلال الدین، الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، ج2، بیروت: دار المعرفة، 1432ق.

       29.     شکوری، ابوالفضل، فقه سیاسی اسلام، قم: نشر حر، 1361.

       30.     شیخ مفید، محمد بن محمد، المقنعة، قم: کنگره جهانی شیخ مفید، 1413ق.

       31.     صدوق، الخصال،قم:مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین قم، 1403ق.

       32.     طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان،ترجمهسیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج11و12، قم: دفتر انتشارات اسلامی، چ20، 1384.

       33.     طبرسی، فضل بن حسن، جوامع الجامع، ج3، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1421ق.

       34.     ----------------، تفسیر مجمع البیان، ج2و3، بیروت: موسسة الاعلمی للمطبوعات، 1415ق.

       35.     طبری، محمد بن جریر، جامع البیان عن تأویل القرآن، ج12،بیروت:دار الفکر، 1415ق.

       36.     طریحی، مجمع البحرین، ج3، تهران: کتاب فروشی مرتضوی، چ3، 1416ق.

       37.     طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج3، قم: مکتب الاعلام الاسلامی، 1409ق.

       38.     ----------------، تهذیب الاحکام، ج6، تهران: دار الکتب الاسلامیة، چ4، 1365.

       39.     ----------------، النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، بیروت: دارالکتب العربی، چ2، 1400ق.

       40.     عاملی، ابراهیم، تفسیر عاملی، ج5، تهران: کتابخانه صدوق، 1360.

       41.     علامه حلی، یوسف بن مطهر، تبصرة المتعلمین فی احکام الدین، تهران: مؤسسه چاپ و نشر، وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1411ق.

       42.     -------------------، تذکرة الفقهاء، ج12، قم: مؤسسه آل البیت:، 1414ق.

       43.     فاضل مقداد السیوری، مقداد بن عبدالله، کنز العرفان فی فقه القرآن، ج2، تهران: مکتبة الرضویة، 1385ق.

       44.     قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج1، قم: مؤسسه دار الکتاب، چ3، 1404ق.

       45.     محقق حلی، جعفر بن حسن، شرائع الاسلام، ج2، قم: مؤسسه اسماعیلیان، چ2، 1408ق.

       46.     محقق داماد، سید مصطفی، قواعد فقه، ج1، تهران: مرکز نشر علوم اسلامی، چ12، 1406ق.

       47.     مصطفوی، سید محمد کاظم، مئة قاعدة فقهیة، قم: دفتر انتشارات اسلامی، چ4، 1421ق.

       48.     ازدی، مقاتل بن سلیمان ابوالحسن، تفسیر مقاتل بن سلیمان، بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1423ق.

       49.     مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، ج2، 9و17، تهران: دار الکتب الاسلامیة، چ27، 1382.

       50.     مکارم شیرازی، ناصر، القواعد الفقهیة، ج1، قم: مدرسة الامام علی بن ابیطالب، چ5، 1379.

       51.     ملکی میانجی، محمد باقر، بدایع الاحکام فی تفسیر القرآن، بیروت: مؤسسة الوفاء، 1400ق.

       52.     نجاشی، ابوالحسن احمد بن علی، رجال النجاشی، محقق: سید موسی شبیری زنجانی، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1407ق.

       53.     نجفی، محمد حسن، جواهرالکلام فی شرح شرائع الاسلام، ترجمه عباس قوچانی و علی آخوندی، ج22، بیروت: داراحیاء التراث العربی، چ7، 1404ق.

       54.     نراقی، مولی احمد، مستند الشیعة فی الاحکام الشریعة، ج14، قم: مؤسسه آل البیت:، 1415ق.

       55.     نوری، میرزا حسین، مستدرک الوسائل، ج17، بیروت: مؤسسه آل البیت:، چ2، 1408ق.

       56.     یزدی، محمد، فقه القرآن، ج4، قم: مؤسسه اسماعیلیان، 1415ق.

  • Receive Date 26 February 2018
  • Revise Date 14 November 2018
  • Accept Date 14 November 2018