The method of resolving disputes through judgement and arbitration, which in jurisprudential terms is considered adjudication, is popular and widespread nowadays in solving legal claims, because it is a fast, specialized method and a type of private judgment based on the will of the parties. In Twelver jurisprudence, some have held the belief that any lawsuit or litigation – whether judgment or arbitration – is not permissible to be brought before non-Muslims. Another group has adopted the same opinion as the primary ruling, but in the case of emergency and monopoly of recovering a right, they have allowed such a settlement only by referring to a non-Muslim judge or arbitrator with a secondary ruling. The basic question is that ‘taking into consideration the difference between judgment and arbitration and the lack of rule of the will of the disputing parties in appointing a judge authorized by the Infallibles or given reverse situation when the rule of their will in appointing the judge or arbitrator prevails, is the attribution of being Muslim to an arbitrator or arbitrators or arbitration organizations an end in itself or a means (instrument)? Having expressed different jurisprudential views regarding the possibility of resolving disputes by referring to non-Muslims, the evidence offered for each of the theories was examined, then by making a distinction between secondary and primary rulings, the existing thesis of the permissibility of referring to non-Muslims was reinforced even on the basis of the primary ruling, except where it is believed this is to legitimize him or lead to the weakening of the Islamic government or the strengthening of the non-Islamic government.
1. قرآن کریم. 2. ابن ادریس حلی، فخرالدین ابوعبدالله محمد بن احمد، السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، ج2، قم: مؤسسة نشر اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، چ2، 1410ق. 3. ابن براج، عبدالعزیز، المهذب، ج2، قم: جامعة مدرسین، 1406ق. 4. ابن قدامه المقدسی، عبدالله، المغنی ویلیه الشرح الکبیر، بیروت: دارالکتب العربی، بیتا. 5. امام خمینی، سیدروحالله، تحریر الوسیلة، ج2، قم: مؤسسة دارالعلم، 1409ق. 6. جعفری لنگرودی، محمدجعفر، ترمینولوژی حقوق، تهران: کتابخانة گنج دانش، 1388. 7. جنیدی، لعیا، «قانون داوری تجاری بینالمللی از دریچة حقوق اسلامی»، پژوهشنامة متین، دوره سوم، ش3، 1380. 8. جولیان، لیو، دی.ام، مستلیس، لوکاس ای و کرول، استفان ام، داوری تجاری بین المللی تطبیقی، ترجم دکتر محمد حبیبی مجنده، قم: انتشارات دانشگاه مفید، 1391. 9. حائری، سیدکاظم، القضاء فی الفقه الإسلامی، قم: مجمع الفکر الاسلامی، 1415ق. 10. حبیبنژاد، سیداحمد و مصطفی بخرد، «ترافع نزد محاکم غیر اسلامی»، مجله پژوهشهای فقهی، دوره سیزدهم، ش2، 1396. 11. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج27، قم: مؤسسة آلالبیت:، 1409ق. 12. حسینی مراغی، میرعبدالفتاح، العناوین، ج2، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1417ق. 13. خویی، سیدابوالقاسم، مبانی تکمة المنهاج، ج41، قم: لطفی، 1407ق. 14. دهخدا، علیاکبر، لغتنامه دهخدا، ج6، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1373. 15. سبحانی، جعفر، سایت دروس خارج آیةالله سبحانی: https://www.eshia.ir/Feqh/Archive/sobhani/feqh/96 16. سبحانی، جعفر، نظام القضاء و الشهادة فی الشریعة الاسلامیة الغراء، ج1، قم: مؤسسه امام صادق7، 1418ق. 17. سعدی، ابوحبیب، القاموس الفقهی لغتا و اصطلاحا، دمشق سوریه: دارالفکر، چ2، 1408ق. 18. شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، ج3، تهران: انتشارات دراک، 1386. 19. شهید اول، محمد بن مکی، اللمعة الدمشقیة فی فقه الامامیة، ج1، بیروت: دارالتراث ـ الدار الاسلامیة، 1413ق. 20. شهید ثانی، زینالدین بن علی، مسالک الأفهام إلى تنقیح شرائع الإسلام، ج13، قم: مؤسسة المعارف الاسلامیة، 1413ق. 21. شیخ انصاری، مرتضی، القضاء و الشهادات، قم: باقری، 1415ق. 22. شیخ صدوق، محمدبن علی بن بابویه قمی، من لایحضره الفقیه، ج4، قم: دفتر انتشارات اسلامی، چ2، 1413ق. 23. شیخ طوسی، محمد بن حسن، الخلاف، ج3، 4و 6، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، 1407ق. 24. شیخ طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فی فقه الامامیة، ج3و8، تهران: المکتبة المرتضویة لاحیاء الآثار الجعفریة، چ3، 1387ق. 25. ضیایی بیگدلی، محمدرضا، حقوق بینالملل عمومی، تهران: نشر گنج دانش، چ40، 1388. 26. طبرسی، امین الاسلام، المؤتلف من المختلف بین ائمة السلف، ج2، مشهد مقدس: مجمع البحوث الاسلامیة، 1410ق. 27. علامه حلی، تحریر الاحکام الشرعیة علی مذهب الامامیة(ط ـ الحدیثة)، ج5، قم: مؤسسة امام صادق7، 1420ق. 28. علامه حلی، حسن بن یوسف، إرشاد الأذهان إلى أحکام الإیمان، ج2، قم: مؤسسة نشر اسلامی، 1410ق. 29. علامه حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج3، قم: مؤسسة نشر اسلامی، 1413ق. 30. علامه حلی، حسن بن یوسف، مختلف الشیعة فی احکام الشریعة، ج7، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چ2، 1413ق. 31. علیدوست، ابوالقاسم، سایت دروس خارج آیةالله علیدوست: http://a-alidoost.ir/persian/lessons 32. علیدوست، ابوالقاسم، فقه و حقوق قراردادها(ادله عام روایی)، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1395. 33. فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعة، کتاب النکاح، قم: مرکز فقهی ائمه اطهار:، 1420ق. 34. فاضل مقداد، جمالالدین، کنز العرفان فی فقه القرآن، ج2، تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، 1425ق. 35. فاضل هندی، کشف اللثام و الإبهام عن قواعد الأحکام، ج7 و ج10، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1416ق. 36. فضلالله، سیدمحمدحسین، فقه القضاء، بقلم الشیخ حسین الحسن، بیروت، لبنان: دارالملاک للطباعة و النشر و التوزیع، 1425ق. 37. کریمی، عباس و پرتو حمیدرضا، حقوق داوری داخلی، تهران: نشر دادگستر، 1392. 38. کشاورز، بهمن، نگرشی به تشکیل قانون دادگاههای عمومی و انقلاب، تهران: نشر میزان، 1374. 39. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1و14، قم: دارالحدیث للطباعة و النشر، 1429ق. 40. گلپایگانى، سیدمحمدرضا، کتاب القضاء، ج1، قم: دارالقرآن الکریم، 1413ق. 41. محقق حلی، نجمالدین جعفر بن حسن، شرائع الاسلام، ج4، قم: مؤسسة اسماعیلیان، چ2، 1408ق. 42. معین، محمد، فرهنگ فارسی، ج2، تهران: انتشارات امیرکبیر، 1386. 43. مقدس اردبیلی، احمدبن محمد، مجمع الفائدة و البرهان، ج2و12، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، 1403ق. 44. موسوی اردبیلى، سیدعبدالکریم، فقه القضاء، ج1، قم: انتشارات دانشگاه مفید، چ2، 1423ق. 45. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام، ج40، بیروت: دارالاحیاء التراث العربی، چ7، 1404ق. 46. هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل البیت:، ج2، قم: مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، 1426ق. 47. هوشمند فیروزآبادی، حسین، «مطالعه تطبیقی ماهیت داوری در حقوق غرب، فقه امامیه و حقوق ایران»، مجله پژوهشهای تطبیقی حقوق اسلام و غرب، ش4، زمستان 1401.
Hūshmand Firūzābādi,H , Moazamigoodarzi,M and Qāfi,H . (2024). The Principle of the Rule of Will and the Possibility of Appointing a Non-Muslim Judge (assuming the existence of an Islamic government). Islamic Government, 28(4), 57-86.
MLA
Hūshmand Firūzābādi,H , , Moazamigoodarzi,M , and Qāfi,H . "The Principle of the Rule of Will and the Possibility of Appointing a Non-Muslim Judge (assuming the existence of an Islamic government)", Islamic Government, 28, 4, 2024, 57-86.
HARVARD
Hūshmand Firūzābādi H, Moazamigoodarzi M, Qāfi H. (2024). 'The Principle of the Rule of Will and the Possibility of Appointing a Non-Muslim Judge (assuming the existence of an Islamic government)', Islamic Government, 28(4), pp. 57-86.
CHICAGO
H Hūshmand Firūzābādi, M Moazamigoodarzi and H Qāfi, "The Principle of the Rule of Will and the Possibility of Appointing a Non-Muslim Judge (assuming the existence of an Islamic government)," Islamic Government, 28 4 (2024): 57-86,
VANCOUVER
Hūshmand Firūzābādi H, Moazamigoodarzi M, Qāfi H. The Principle of the Rule of Will and the Possibility of Appointing a Non-Muslim Judge (assuming the existence of an Islamic government). Islamic Government. 2024;28(4):57-86 (In Persian).
