Islamic Government

Islamic Government

The Islamic Government Model in the Social Exegetical Thought of ÝAllāmeh Sayyid Muhammad Hussein Ṭabāṭabāī

Document Type : Original Article

Authors
Muhammad bashir Muqaddasi 1
َAbbas Elahi 2
YaÝqūb Bashavi
1 Tafsir Department, Qur'an and Hadith Complex, Al-Mustafa Community
2 Assistant Professor Qur'an and Hadith Complex, Al-Mustafa Al-Alamiya Society, Qom, Iran
Abstract
The current research is conducted under the title of the Islamic government model in the social Exegetical thought of ÝAllāmeh Ṭabāṭabāī, with the aim of extracting his social exegetical thought on the Islamic government model. Rethinking of what is the government and its legitimacy in the social exegetical thought of scholars working on the Holy Qur’ān plays an important role in clarifying the social and political view of the Qur'an ÝAllāmeh Ṭabāṭabāī is one of the important Qur’anic exegetes who have succeeded to explain the political thought of the Qur’ān and describe the model of Islamic government in the best way. He considers the Islamic social system as the only way to human happiness, trying to challenge the absurd non-divine systems, including Western democracy. Drawing upon the descriptive-analytical method and library method of data collection, the present research has addressed the mentioned subject. The findings of the research show that ÝAllāmeh Ṭabāṭabāī, in the light of the theory of divine right, looks at the issue of government considering its revival as one of the important duties of Muslims, theocracy as the most desirable government, and makes mention of certain important features for the Muslim ruler. The most important of which are having sufficient knowledge about divine laws, having divine piety and being resourceful and aware of time requirements.
Keywords
Islamic government
legitimacy of government
the exegetical thought of ÝAllāmeh Ṭabāṭabāī
1.    قرآن کریم.
2.    آقابخشی، علی‌اکبر، افشاری راد، مینو، فرهنگ علوم سیاسی، تهران: انتشارات کتاب چاپار، چ2، 1389.
3.    ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج3، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، 1408ق.
4.    ابوالحمد، عبدالحمید، مبانی سیاست، تهران: توس، 1384.
5.    ابوالکلام آزاد، محی‌الدین، اسلام و جمهوریت، لاهور: مکی دارالکتب، 1995م.
6.    افلاطون، جمهور، مترجم، فؤاد روحانی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، چ8، 1381.
7.    الفیومی، احمدبن محمد بن علی المقری، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج1، قم: مؤسسه دارالهجرة، چ3، 1414ق.
8.    امام خمینی، سیدروح‌الله، صحیفه نور، ج13، تهران: طبع و نشر، چ2، 1379.
9.    امیدی، مهدی و دیگران، مردم و حکومت اسلامی در اندیشه سیاسی علامه طباطبایی، قم: مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، 1396.
10.    بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ جدید عربی ـ فارسی، مترجم، محمد بندرریگی، تهران: اندیشه اسلامی، 1384.
11.    دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج29، تهران: روزنه، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه، 1345.
12.    زهرایی، مصطفی، «اندیشه سیاسی علامه طباطبایی»، فصلنامه علوم سیاسی، ش1، تابستان1377.  
13.    طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، مترجم، سیدمحمدباقر موسوی‌ همدانی، ج1، 4، 5، 6، 7و16، قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه، دفتر انتشارات اسلامى، چ5، 1374.
14.    طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، مترجم، سیدمحمدباقر موسوی‌ همدانی، ج2، 5و9، قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه، دفتر انتشارات اسلامى، چ5، 1417ق.
15.    طباطبایی، سیدمحمدحسین، تعریف خالد توفیق، مقالات تأسیسیة فی الفکر الاسلامی، مترجم، جوادعلی کسار، بیروت: مؤسسه ام القری للتحقیق والنشر، 1415ق.
16.    طباطبایی، سیدمحمدحسین، روابط اجتماعى در اسلام به ‌ضمیمه چند رساله دیگر، مترجم، محمدجواد حجتی‌ کرمانی؛ به کوشش هادی خسروشاهی، تهران: بوستان کتاب، 1387. 
17.    فارابی، محمد بن‌ محمد، احصاء ‌العلوم، ترجمه حسین خدیوجم، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ3، 1381.
18.    کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، مصحح: علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، ج1، تهران: دارالکتب الاسلامیة، چ4، 1407ق.
19.    گرجی، ابراهیم و برخورداری، سجاد، مبانی روش تحقیق در علوم اجتماعی، تهران: نشر ثالث، 1388.
20.    معین، محمد، فرهنگ فارسی، ج3، تهران: چاپخانه سپهر، چ11، 1376.

  • Receive Date 14 August 2023
  • Revise Date 21 October 2023
  • Accept Date 21 October 2023