Natural calamities and certain epidemic diseases are as old as the human history. Nobody alone can cope with natural events such as floods, earthquakes, and epidemic diseases like Coronavirus disease. To cope with them, firm decisions must be made and all governmental facilities should be made use of. The question arises whether the Islamic government undertake responsibilities and perform its duties in these conditions or not. Or the case may be that fiqh does not place any responsibility for these things on the government. According to a set of traditions (riwÁyÁt), it is incumbent upon everybody, including members of the government, to make all their efforts to take care of Muslims’ affairs and resolve their problems. As some Muslim jurists (fuqahÁ) have explicitly stated, taking care of the general affairs of the Muslims are intended by the traditions, and in view of the fact that in the case of social or natural events, Muslims are in more need of help than any other time, they cannot be helped but by their government. Furthermore, regarding the fact that the measures taken by the state are definitely part of the public interests, according to the principle of expediency in Islamic fiqh, the government should assume responsibilities for ensuring public interests.
1. قرآن کریم. 2. نهج البلاغه. 3. ابن ابی جمهور، محمد بن زین الدین، عوالی اللئالی العزیزیة فی الأحادیث الدینیة، ج1، قم: مؤسسه سیدالشهداء، 1403ق. 4. ابن کثیر، اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، ج7، بیروت: دارالکتب العلمیة، 1419ق. 5. امام خمینی، سیدروحالله، المکاسب المحرمة، ج1، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1415ق. 6. امام خمینی، سیدروحالله، تحریرالوسیلة، ج1و2، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، بی تا. 7. تبریزی، میرزاجواد، ارشاد الطالب الی التعلیق علی المکاسب، ج3، قم: انتشارات مهر، 1399ق. 8. تبریزی، میرزاجواد، اسس الحدود و التعزیرات، قم: دفتر آیةالله میرزاجواد تبریزی، 1417ق. 9. تبریزی، میرزاجواد، صراط النجاة، ج10، قم: دار الصدیقة الشهیدة، 1427ق. 10. جزری، ابن اثیر، النهایة فی غریب الحدیث و الاثر، قم: اسماعیلیان، بی تا. 11. حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعة، ج16، قم: مؤسسه آل البیت:، 1416ق. 12. حلبی، حمزة بن علی، الغنیة النزوع إلی علمی الأصول و الفروع، قم: مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهل بیت:، بی تا. 13. حلبی، ابو الصلاح تقی بن نجم، الکافی فی الفقه، اصفهان: بی نا، 1403ق. 14. حلی، ابوالقاسم جعفر بن محمد، شرایع الاسلام، ج2، قم: مؤسسه اسماعیلیان، 1408ق. 15. سلار، حمزة بن عبدالعزیز، المراسم، قم: منشورات الحرمین، 1404ق. 16. شهید ثانی، زین الدین بن علی، المسالک الافهام الی تنقیح شرائع الاسلام، ج1، قم: مؤسسة المعارف الاسلامیة، 1413ق. 17. شیخ انصاری، مرتضی، کتاب المکاسب، قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری;، 1415ق. 18. شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، المقنع، قم: مؤسسه امام هادی7، 1415ق. 19. شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج1، قم: دارالشریف الرضی للنشر، 1406ق. 20. شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، علل الشرائع، ج2، قم: کتابفروشی داوری، 1386ق. 21. شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، عیون اخبار الرضا7، ج2، تهران: جهان، 1378ق. 22. شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین و تمام النعمة، ج2، تهران: دارالکتب الاسلامیة، چ2، 1377. 23. شیخ مفید، محمّد بن محمد بن النعمان، المقنعة، قم: کنگره جهانی هزاره شیخ مفید;، 1413ق(الف). 24. طرابلسی، ابن براج قاضی، المهذب، ج1، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1406ق. 25. طوسی، محمد بن حسن، الجمل و العقود فی العبادات، مشهد مقدس: مؤسسه نشر دانشگاه مشهد، 1387ق(الف). 26. طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فی فقه الامامیة، تهران: المکتبة المرتضویة الإحیاء الآثار الجعفریة، چ3، 1387ق(ب). 27. طوسی، محمد بن حسن، النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، بیروت: دارالکتاب العربی، چ2، 1400ق. 28. طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، ج6، تهران: دارالکتب الاسلامیة، چ4، 1407ق. 29. قدیری، محمد حسن (مقرر)، کتاب البیع، ج2، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1421ق. 30. کراجکی، محمد بن علی، التعجب من اغلاط العامة فی مسألة الإمامة، قم: دارالغدیر، 1421ق. 31. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج2، تهران: دارالکتب الاسلامیة، چ4، 1407ق. 32. گلپایگانی، سید محمدرضا، مجمع المسائل، ج1، قم: دار القرآن الکریم، چ2، 1409ق. 33. مازندرانی، محمدصالح، شرح الکافی، ج9، تهران: المکتبة الاسلامیة للنشر و التوزیع، 1387ق. 34. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج31، 33و71، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، بی تا. 35. مجلسی، محمدباقر، مرآة العقول فی شرح اخبار آل الرسول، ج9، تهران: دارالکتب الاسلامیة، چ2، 1404ق. 36. نجفی، محمد حسن، جواهرالکلام، ج22، 28و38، بیروت: دار احیاء التراث العربی، چ7، 1404ق. 37. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، تهران: صدوق، 1397ق.
raiabi,M S . (2021). Jurisprudential Exploration of the Responsibility of the Islamic Government for Natural Calamities and Epidemic Diseases. Islamic Government, 26(2), 5-22.
MLA
raiabi,M S . "Jurisprudential Exploration of the Responsibility of the Islamic Government for Natural Calamities and Epidemic Diseases", Islamic Government, 26, 2, 2021, 5-22.
HARVARD
raiabi M S. (2021). 'Jurisprudential Exploration of the Responsibility of the Islamic Government for Natural Calamities and Epidemic Diseases', Islamic Government, 26(2), pp. 5-22.
CHICAGO
M S raiabi, "Jurisprudential Exploration of the Responsibility of the Islamic Government for Natural Calamities and Epidemic Diseases," Islamic Government, 26 2 (2021): 5-22,
VANCOUVER
raiabi M S. Jurisprudential Exploration of the Responsibility of the Islamic Government for Natural Calamities and Epidemic Diseases. Islamic Government. 2021;26(2):5-22 (In Persian).
