1
Department of Islamic Law, University of Judicial Sciences and Administrative Services, Tehran, Iran.
2
Public Law, Faculty of Law, Farabi School of Tehran University, Qom, Iran.
Abstract
The existence of legislative needs and necessities is an undeniable reality that, according to Article 71 of the Constitution, the Islamic Consultative Assembly (Majlis) is responsible for addressing and fulfilling. In such a case, the jurisdiction to enact laws by the Assembly is not optional but mandatory; because the prevention of significant harm resulting from legal vacuums can only be achieved through the exclusive channel of the legislative power. Based on the constitutional law system of the Islamic Republic of Iran, the exercise of the legislative jurisdiction of the mentioned power can be evaluated in four exclusive domains: the preparation of legislative proposals, the approval of bills or drafts, the amendment, completion, and repeal of existing laws, and the revision or insistence after approval and objections from the Guardian Council. Assuming a genuine necessity for legislation, the obligatory jurisdiction of the Islamic Consultative Assembly in the aforementioned four domains, due to the presumption of public interest, will not face the three limitations of non-contradiction with the primary ordinances of the Law (Sharia), the Constitution, and the general policies of the Islamic system. This research draws upon a descriptive-analytical method to elaborate on these discussions.
1. امام خمینی، سیدروحالله، صحیفه امام;، ج11، 12و19، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1389. 2. امام خمینی، سیدروحالله، ولایت فقیه، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1381. 3. انصاری، مجید، «جایگاه سیاستهای کلی در نظام قانونگذاری در ایران»، مجموعهمقالات یکصدمین سال قانونگذاری (مجموعهمقالات)، تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، 1385. 4. ایزدهی، سیدسجاد، مصلحت در فقه سیاسی شیعه، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1393. 5. بوربور، کیوان، «آسیبشناسی فرآیند قانونگذاری»، پایاننامه کارشناسی ارشد، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، 1392. 6. بوشهری، جعفر، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج1، تهران: کتابخانه نشر دانش، 1376. 7. بیگزاده، صفر، شیوهنامه نگارش قانون، تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، چ3، 1387. 8. جمعی از نویسندگان، دایرةالمعارف حقوق عمومی، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق7، 1396. 9. جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه: ولایت، فقاهت و عدالت، قم: مرکز نشر اسراء، چ18، 1395. 10. حبیبنژاد، سیداحمد، حقوق و وظایف نمایندگی مجلس، تهران: انتشارات کانون اندیشه جوان، چ2، 1386. 11. رحمتاللهی، حسین و آقامحمدآقایی، احسان، نگاهی نو به مبانی حقوق عمومی، تهران: شرکت سهامی انتشار، 1399. 12. ساعدوکیل، امیر و عسکری، پوریا، قانون اساسی در نظم حقوقی کنونی، تهران: انتشارات مجد، چ8، 1398. 13. صالح احمدی، سعید، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در نظم حقوقی کنونی، تهران: کتاب آوا، چ3، 1401. 14. طاهری، محسن، محشای قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تهران: انتشارات جنگل ـ جاودانه، 1395. 15. طباطبایی مؤتمنی، منوچهر، حقوق اداری تطبیقی، تهران: انتشارات سمت، 1385. 16. طباطبایی، سیدمحمدحسین، شیعه در اسلام، تهران: کتابخانه بزرگ اسلامی، 1354. 17. عباسی لاهیجی، بیژن، مبانی حقوق اساسی، تهران: انتشارات جنگل ـ جاودانه، چ5، 1396. 18. عمید زنجانی، عباسعلی، جزوه مبانی حقوق عمومی در اسلام، مقطع کارشناسی ارشد حقوق عمومی، 1374. 19. عمید زنجانی، عباسعلی، حقوق اساسی ایران، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1385. 20. فلاحزاده، علیمحمد و دیگران، تحلیل مرزهای صلاحیت تقنینی در روابط قوای مقننه و مجریه، تهران: معاونت تدوین، تنقیح و انتشار قوانین و مقررات معاونت حقوقی ریاست جمهوری، 1391. 21. قاضی شریعتپناهی، ابوالفضل، بایستههای حقوق اساسی، تهران: نشر میزان، چ56، 1396. 22. قاضی شریعتپناهی، ابوالفضل، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، تهران: نشر میزان، چ15، 1398. 23. کاتوزیان، ناصر، مقدمه علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، تهران: انتشارات گنج دانش، چ5، 1396. 24. کریمی راد، جمال، تغییرات مکرر و نسنجیده قوانین، همایش یکصدمین سال قانونگذاری، تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، 1385. 25. گرجی، علیاکبر و فتحی، یونس، «مطالعه تطبیقی نظارت بر اعمال صلاحیتهای گزینشی»، مجله حقوقی دادگستری، ش78، 1391. 26. محمودی، جواد، «چگونگی کنترل صلاحیت گزینشی در پرتو آراء شورای دولتی فرانسه»، مجله تحقیقات حقوقی، ش4، 1390. 27. مدنی، سیدجلالالدین، حقوق اساسی تطبیقی، تهران: انتشارات گنج دانش، 1374. 28. مدنی، سیدجلالالدین، حقوق اساسی در جمهوری اسلامی ایران، ج1، تهران: نشر سروش، چ2، 1362. 29. مدنی، سیدجلالالدین، کلیات حقوق اساسی، تهران: انتشارات پایدار، چ23، 1390. 30. مردانی، پروانه، خلاصه سخنرانیهای ایرادشده، همایش یکصدمین سال قانونگذاری (نیازها و چالشها)، تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، 1385. 31. هاشمی، سیدمحمد، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج1، تهران: نشر میزان، چ7، 1385. 32. هاشمی، سیدمحمد، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج2، تهران: نشر میزان، چ26، 1394. 33. یوسفیراد، مرتضی، اندیشههای سیاسی خواجه نصیرالدین طوسی، قم: بوستان کتاب، 1380.
Baharloei,A. and Jafarzadeh Bahaabadi,A. (2024). The Mandatory Legislative Jurisdiction as Stipulated in Article 71 of the Constitution; in Four Domains and Without Limitations. Islamic Government, 29(2), 179-205.
MLA
Baharloei,A. , and Jafarzadeh Bahaabadi,A. . "The Mandatory Legislative Jurisdiction as Stipulated in Article 71 of the Constitution; in Four Domains and Without Limitations", Islamic Government, 29, 2, 2024, 179-205.
HARVARD
Baharloei A., Jafarzadeh Bahaabadi A. (2024). 'The Mandatory Legislative Jurisdiction as Stipulated in Article 71 of the Constitution; in Four Domains and Without Limitations', Islamic Government, 29(2), pp. 179-205.
CHICAGO
A. Baharloei and A. Jafarzadeh Bahaabadi, "The Mandatory Legislative Jurisdiction as Stipulated in Article 71 of the Constitution; in Four Domains and Without Limitations," Islamic Government, 29 2 (2024): 179-205,
VANCOUVER
Baharloei A., Jafarzadeh Bahaabadi A. The Mandatory Legislative Jurisdiction as Stipulated in Article 71 of the Constitution; in Four Domains and Without Limitations. Islamic Government, 2024; 29(2): 179-205.
