Islamic Government

Islamic Government

The Study of the Indications of the ‘al-Manzila’ Hadith and ‘al-Thaqalayn’ Hadith as to the Divine and Political Legitimacy in the Imamate System

Document Type : Original Article

Authors
science Committee in baqerololoom university
Abstract
The present article studies the textual proofs for the divine legitimacy of Imam in the Shi’a KalÁm according to the two frequently narrated (attested) Hadiths: al-Manzila and al-Thaqalayn. Drawing upon a descriptive-analytic method and adopting the so-called ‘fiqh al-hadith approach’ in the textual KalÁm, the article has dealt with the subject in question. According to what is signified by the al-Manzila Hadith, as Aaron became Moses’ vicegerent in his absence, and had all the positions of Moses as well, Imam 'Ali's (a) was also elevated to Aaron and all of his virtues and thus had all the positions, most important of which was his rightfulness for caliphate after the Prophet. According to the Qur’anic verses, Prophet Moses asked God to choose Aaron as his deputy, and God accepted his request and Aaron became Moses' vicegerent in his absence. The same thing was true of Imam Ali’s succession to the Prophet. Prophet Muhammad could never appoint someone as a successor or caliph without God’s permission.
In the Hadith of al-Thaqalayn, the Prophet’s Holy Family, Ahlulbayt, are introduced as a counterpart (Ýedl ) of the holy Qur’an, and the absolute obedience to the Qur’anic orders and instructions is treated as significant as the absolute obedience to the teachings of the prophets’ household. Since the holy Qur’an is a divine book free from errors that provides guidance to human beings, the Prophet’s household, like the holy Qur’an, should be free from errors and act as a guide to show people the right way and lead them toward perfection. This clearly signifies that the Prophet’s progeny are infallible, i.e. they do not commit sins at all, and are not liable to act erroneously. It is quite obvious that since the Muslim community is not fully capable of recognizing such people among themselves, God, on the basis of the Principle of Grace, has taken the responsibility of designating the people worthy of being successors to the Prophet Muhammad in order to save people from going astray.
Keywords

1. قرآن کریم.
2. ابن ابی عاصم، عمر، السنّة، سوم، المکتب الاسلامی، بیروت: بی نا، 1413ق.
3. ابن ادریس، اکمال النقصان من تفسیر منتخب التبیان، نجف اشرف: العتبة العلویة المقدسة، 1429ق.
4. ابن تیمیه، منهاج‌السنة النبویة، ج7، ریاض: چاپ محمدرشادسالم، ۱۴۰۶ق.
5. ابن حجر هیثمی، احمدبن محمد، الصواعق المحرقة فی الرد علی اهل البدع و الزندقة، قاهره: مکتبة القاهرة لصاحبها، چ2، 1385ق.
6. ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله، الاستیعاب، ج3، بیروت: دارالجیل، 1412ق.
7. ابن عساکر، تاریخ دمشق، ج42، دمشق: دار الفکر، 1415ق.
8. ابن کثیر، اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، ج6، بیروت: دار الکتب العلمیة، 1419ق.
9. ابن ماجه، محمدبن یزید، سنن، ج1، بیروت: دار الکتب العلمیة، بی تا.
10. ابن منظور، محمدبن مکرم، لسان العرب، ج3، 8، 10، 11و12، بیروت: دار صادر، چ3، 1414ق.
11. احمدبن حنبل، مسند، ج1، 4و5، بیروت: دار صادر، بی تا.
12. العینی، بدرالدین، عمدة القاری، ج16، بیروت: دار احیاء التراث العربی، بی تا.
13. ایجی، میر سیدشریف، عضد الدین، شرح المواقف، ج8، قم: افست، 1325ق.
14. بحرانی، هاشم، غایة المرام و حجة الخصام فی تعیین الإمام من طریق الخاص و العام‏، ج1، بیروت: مؤسسة التاریخ العربی، 1422ق.
15. بخاری، محمدبن اسماعیل، صحیح بخاری، ج1و7، دیار بکر: المکتب الاسلامیة، بی تا.
16. بیهقی، احمدبن حسین، السنن الکبری، ج9، بیروت: دار المعرفة، 1344ق.
17. ترمذی، محمدبن عیسی، سنن، ج5، استانبول: بی نا، ۱۴۰۱ق/۱۹۸۱م.
18. ---------------، سنن، ج5، بیروت: دار الفکر، چ2، 1403ق.
19. تفتازانی، سعدالدین، شرح المقاصد، مقدمه و تحقیق و تعلیق از دکتر عبدالرحمن عمیره‏، ج5، قم: افست، 1409ق.
20. حاکم نیشابوری، محمدبن عبدالله، المستدرک علی الصحیحین، ج3و7، بی جا: دار المعرفة، بی تا.
21. حسکانی، عبیدالله بن عبدالله، شواهد التنزیل، تحقیق محمدباقر محمودی، ج1، تهران: انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1411ق.
22. حق شناس، علی محمد، فرهنگ معاصر انگلیسی به فارسی هزاره، تهران: فرهنگ معاصر، 1381.
23. حلبی، ابوالصلاح، الکافی فی الفقه، تحقیق رضا استادی، قم: بوستان کتاب، 1387.
24. -----------، تقریب المعارف فی الکلام، قم: انتشارات الهادی‏، 1404ق.
25. حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، تصحیح و مقدمه و تحقیق و تعلیقات از آیة الله حسن زاده آملى‏، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1413ق.
26. --------------، مناهج الیقین فی اصول الدین، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی7، 1415ق.
27. داراب کلایی، اسماعیل، درآمدی بر فلسفه سیاسی اسلامی، قم: بوستان کتاب، 1380.
28. سید مرتضی، الشافی فی الامامة، تحقیق و تعلیق از سیدعبدالزهراء حسینى‏، ج3، تهران: مؤسسة الصادق7، چ2، 1410ق‏.
29. سیوطی، جلال الدین، کفایة الطالب اللبیب فی خصائص الحبیب، هند: دار الکتاب العربی، 1320ق.
30. شرف الدین، سیدعبدالحسین، المراجعات، ج1، قم: المجمع العالمی لأهل البیت:، 1426ق.
31. شیرازی، ابواسحاق، الاشارة الی مذهب اهل الحق»، بیروت: دارالکتب العلمیة، 1425ق.
32. صدوق، محمدبن علی بن بابویه، الامالی، بی جا: مرکز الطباعة والنشر فی موسسة البعثة، 1417ق.
33. -------------------، کمال الدین و تمام النعمة، ج1، تهران: انتشارات اسلامیه، چ2‏، 1395ق.
34. -------------------، معانی الاخبار، قم: جامعه مدرسین، 1403ق.
35. طبرسی، احمدبن علی، الاحتجاج، تحقیق محمدباقر موسوی خراسانی، ج1، نجف اشرف: 1386ق.
36. طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج22، بیروت: دارالمعرفة، 1412ق.
37. طریحی، فخرالدین بن محمد، مجمع البحرین، ج3، 4و5، تهران: کتاب فروشی مرتضوی، چ3، 1375.
38. طوسی، محمدبن حسن، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، بیروت: دار الأضواء، چ2‏، 1406ق.
39. ---------------، تلخیص الشافی، ج2، قم: انتشارات محسن،‏ 1382.
40. عبدالجبار، القاضی ابی الحسن، المغنی فی ابواب التوحید و العدل، تحقیق جورج قنواتى‏، ج20، قاهره: الدارالمصریة، 1962م.
41. عسقلانی، ابن حجر، فتح الباری بشرح صحیح البخاری، ج7، بیروت: دار المعرفة، چ2، بی تا.
42. فاضل مقداد، مقدادبن عبدالله، ارشاد الطالبین الی نهج المسترشدین، تحقیق سیدمهدى رجایى، قم: انتشارات کتابخانه آیةالله مرعشى، 1405ق. ‏
43. فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج1و5، قم: هجرت، 1410ق.
44. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج1، قم: دارالکتاب، چ4، 1367.
45. قندوزی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج1، بی جا: مکتبة المحمدی، 1416ق.
46. کراجکی، محمدبن علی، کنزالفوائد، ج2، بی جا: بی نا، بی تا.
47. کریمی والا، محمدرضا، مقارنه مشروعیت حاکمیت در حکومت علوی و حکومت های غیر دینی، قم: بوستان کتاب، 1387.
48. لاریجانی، محمدجواد، «نقد دینداری و مدرنیسم»، مجموعه مقالات، تهران: انتشارات اطلاعات، 1372.
49. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج3 و 28، بیروت: مؤسسة الوفاء، 1404ق(الف).
50. مزّی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج20، بیروت: مؤسسة الرسالة، 1413ق.
51. معین، محمد، فرهنگ فارسی، ج3، تهران: امیر کبیر، 1360.
52. مفید، محمدبن محمد، الارشاد فی معرفة الحجج الله علی العباد، ج1، قم: کنگره شیخ مفید، 1413ق(الف).
53. -------------، الافصاح فی الإمامة، ج1، قم: المؤتمر العالمی للشیخ المفید، 1413ق(ب).
54. میلانی، سیدعلی، نگاهی به حدیث ثقلین، قم: انتشارات الحقائق، چ3، 1390.
55. -----------، نگاهی به حدیث منزلت، قم: مرکز حقائق اسلامی، چ2، 1388.
56. نسایی، احمدبن علی، خصائص امیرالمؤمنین7، بی جا: المکتب العصریة، بی تا.
57. -------------، خصائص امیرالمؤمنین7، تحقیق ابواسحاق حوینی اثری، بیروت: المکتب العصریة، 1406ق.
58. نووی، یحیی بن شرف، شرح صحیح مسلم، ج15، بیروت: دار الکتاب العربی، 1407ق.
59. نیشابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، چاپ محمد فؤاد عبدالباقی، استانبول ۱۴۱۳/۱۹۹۲.
60. هندی، میرحامدحسین، خلاصه عبقات الانوار (حدیث ثقلین)، ترجمة سیدحسین افتخارزاده، ج2، بی جا: انتشارات نبأ، 1372.
61. هیثمی، علی بن ابوبکر، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج9، بیروت: دارالکتاب العربی، چ2، 1408ق.

  • Receive Date 07 May 2016
  • Revise Date 06 August 2016
  • Accept Date 06 August 2016