Islamic Government

Islamic Government

Exploring the Relation between Legitimacy and Allegiance in Alawid's Government

Document Type : Original Article

Authors
Abstract
One of the main questions for which any political theory is bound to provide an answer is the legitimacy and justification of a government. the question is "Where does the legitimacy of government come from?" For any government needs to be legitimate to form and survive. If the legitimacy of any system of government is strong and reasonable, this will contribute to its efficiency in a significant way. Now, regarding the importance and role of legitimacy and its relation to the idea of allegiance or acceptabiity in view of political behaviour of the people under the rule of the Commander of the Faithful, Imam Ali (may peace be upon him), it is necessary to explore the issue and analyse the relation between the two. Drawing upon the descriptive-analytic method, this research which is at once based on the studies on the political structure in the area of legitimacy, came to a conclusion that, from the viewpoint of Imam Ali, the Commander of the Faithful, the legitimacy of government is dependent on the will of God, the Almighty, on the one hand and the people's choice or acceptance of a government as a sign of their allegiance to a Muslim ruler can be effective in realizing a government. Thus, allegiance had nothing to do with legitimacy and was based on the political structure of society in the Arab world at that juncture in history. In Alawid government, allegiance, though it seems something necessary, but, in reality, supports people's capability and right to back up a religious government but in no way legitimizes and justifies it.
Keywords

 

          1.     قرآن کریم.

          2.     نهج­البلاغه.

          3.     ابن ابی­الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغة، ج1، 3، 4و14، قاهرة: دار احیاء الکتب العربیة، ‎۱۳۸۵ق.

          4.     ابن اثیر، عزالدین ابی الحسن، الکامل فی التاریخ، ج2، بیروت: دار احیاء التراث العربی، ‎۱۳۶۷ق.

          5.     صدوق، محمد بن علی، الامالی، بیروت: اعلمی،  1400ق.

          6.     ----------------، علل­الشرایع، ج2، ‏قم: داوری،  1385.

          7.     ----------------، کمال الدین و تمام النعمة، ج1، قم: النشر الاسلامى، 1405ق.

          8.     ----------------، معانی‌الاخبار، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1361.

          9.     ابن تیمیه، تقی‌الدین، السیاسة الشرعیة فی اصلاح الراعی و الرعیة، بیروت: دارالفکر الحدیث، بی‌تا.

       10.     ابن شاذان، فضل، الایضاح، تحقیق سید جلال‌الدین محدث ارموی، تهران: دانشگاه تهران، 1365.

       11.     ابن طاووس، علی‌بن موسی، الطرائف فی معرفه مذهب الطوائف، قم: خیام، 1358.

       12.     ابن طیفور، بلاغات النساء، قم: مکتبة بصیرتی، بی‌تا.

       13.     ابن عبدالبر، یوسف­بن عبدالله، الاستیعاب فى معرفة الأصحاب، ج3، بیروت، دارالجیل،  1412ق.

       14.     ابن عماد، أبی الفلاح، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج1، بیروت: دارالکتب العلمیة، بی‎تا.

       15.     ابن قتیبه دینوری، ابی‌محمد عبدالله‌بن مسلم، الامامة و السیاسیة،ج1، قم: شریف رضی ـ زاهدی، ‎۱۳۶۳.

       16.     ارسطا، محمد جواد، «اهتمام به آرای عمومی و دید مردم در نگاه امام علی»، فصلنامه حکومت اسلامی، ش17، 1379.

       17.     -------------، نگاهی به مبانی تحلیلی نظام جمهوری اسلامی ایران، قم: بوستان کتاب، چ2، 1389.

       18.     اسکافی، ابی­جعفر محمّدبن عبداللّه، المعیار و الموازنة،تحقیق محمدباقر محمودی، بیروت: بی­نا،  1402ق.

       19.     افلاطون، جمهوری، ترجمه فؤاد روحانی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۶۸.

       20.     امینی، عبدالحسین، الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، ج6، تهران: دارالکتب الاسلامیة، ۱۳۶8-‎۱۳۶6.

       21.     بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق محمد حمیدالله، ج4، مصر: دارالمعارف، 1959م.

       22.     بیهقی، ابی‌بکر احمدبن حسین ، السنن الکبری، ج7، بیروت: دارالمعرفة، بی‌تا.

       23.     پسندیده، عباس، «بیعت و قدرت، بررسی نقش بیعت در اندیشه سیاسی اسلام»، فصلنامه حکومت اسلامی، ش7، 1386.

       24.     ثقفی، ابواسحاق ابراهیم­بن محمد، الغارات، ج1، تهران: انجمن آثار ملى، 1353.

       25.     جرجانی، علی‌بن محمد، شرح المواقف، ج8، قم: شریف الرضی، ‎۱۴۱۲ق.

       26.     جعفری، محمدتقی، ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، ج2، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ‎۱۳۷۴.

       27.     حائری، مهدی، حکمت و حکومت، لندن: بی­نا،  ۱۹۹۵م.

       28.     حلی، جمال‌الدین حسن‌بن‌یوسف مطهر، الفین، کویت: مکتبة الفین، 1405ق.

       29.     خزاز، علی­بن محمد، کفایة الأثر فی النصّ على الأئمة الإثنی عشر، قم: بیدار، 1401ق.

       30.     خسروپناه، عبدالحسین، «مشروعیت حکومت ولایی»، کتاب نقد، ش7، 1377.

       31.     روسو، ژان ژاک، قرارداد اجتماعی، ترجمه غلامحسین زیرک­زاده، تهران: ادیب، چ7، ‎1368.

       32.     ری‌شهری، محمد و طباطبایی، سیدمحمد کاظم، موسوعة الامام علی‌بن أبی طالب فی الکتاب و السنة و التاریخ،ج3،قم: دارالحدیث، 1421ق.

       33.     سجستانی، ابی‌داود سلیمان بن اشعث، سنن ابی‌داود، بیروت: دارالکتاب العربی، بی‌تا.

       34.     سعیدی، محمد حسن، آزادی مخالفان سیاسی در حکومت علوی، حکومت اسلامی، ش17، 1379.

       35.     طبرانی، سلیمان­بن­احمد، معجم الکبیر، ج6، بیروت: دار احیاء التراث، چ2، بی­تا.

       36.     طبری، محمد‌بن‌جریر، تاریخ الامم والملوک، ج2و8، بیروت: دار التراث، چ2، 1387ق.

       37.     طوسی، محمدبن­حسن، الاقتصاد؛الهادی الی سبیل الرشاد، تهران: چهل ستون، 1400ق.

       38.     ---------------، اختیار معرفة الرجال (رجال کشی)، ج1، قم: مؤسسة آل‌البیت:، 1404ق.

       39.     ---------------، الرسائل العشر، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1414ق.

       40.     عالم، عبدالرحمن، بنیادهای علم سیاست، تهران: نشر نی، ‎۱۳۷۳.

       41.     علم الهدی، علی­بن­حسین، الذخیرة فی علم الکلام، قم: نشر اسلامی، 1411ق.

       42.     -----------------، الشافی فی الامامة، قم: مؤسسة الصادق7، چ2، 1410ق.

       43.     غزالی، ابی‌حامد، الاقتصاد فی الاعتقاد، بیروت: دارالهلال، ‎۱۴۲۱ق.

       44.     فاستر، مایکل، خداوندان اندیشه سیاسی، ترجمه جواد شیخ الاسلامی، ج1، تهران: امیرکبیر، ‎۱۳۶۱.

       45.     کلینی، ابوجعفر محمّدبن یعقوب، الکافی، ج1، تهران: اسلامیه، چ2، 1362.

       46.     لاریجانی، صادق، «مبانی مشروعیت حکومت‌ها»، الهیات و حقوق، ش3، 1381.

       47.     ماوردی، علی­بن محمد، احکام السلطانیة، مکه: دار التعاون للنشر والتوزیع، چ2، 1386ق.

       48.     مجلسی، محمدتقی، شرح نهج‌البلاغه المقتطف من بحارالانوار، ج3، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1366.

       49.     مدرسی طباطبایی، سیدحسین، مکتب در فرآیند تکامل، ترجمه هاشم ایزدپناه، تهران: کویر، چ3، 1386.

       50.     مسعودی، علی‌بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج2و3، مصر: السعادة، ‎۱۳۸۴ق.

       51.     مصباح یزدی، محمدتقی، «حکومت و مشروعیت»، کتاب نقد، ش7، 1377(الف).

       52.     مصباح یزدی، محمدتقی، حقوق و سیاست در قرآن، قم: مؤسسه امام خمینی;، ‎۱۳۷۷(ب).

       53.     -----------------، نظریه سیاسی اسلام، ج2، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی;، ۱۳86.

       54.     معاونت پژوهشی دفتر تبلیغات اسلامی، «بازخوانی مفهوم امامت و تشیع؛ نقدها و واکنش­ها»، آیینه اندیشه، معاونت پژوهشی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه، ش5، سال1385.

       55.     معصومی، سید محمد مسعود، «مبانی مشروعیت»، فصلنامه حکومت اسلامی، ش53، 1388.

       56.     مفید، محمدبن نعمان، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج1، قم: کنگره شیخ مفید، 1413ق.

       57.     مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین،ج1، تهران: دارالکتب الاسلامیة، چ5، ‎1383.

       58.     منتسکیو، روح القوانین، ترجمه و نگارش علی‌اکبر مهتدی، تهران: امیرکبیر، چ7، 1355.

       59.     منقری، نصر‌بن مزاحم‏، وقعة صفین، قاهرة: المؤسسة العربیة الحدیثة، الطبعة الثانیة، 1382ق.

       60.     موسوی، عباس‌علی، شرح نهج البلاغه، ج4، بیروت: دارالرسول الاکرم ـ دارالمحجة البیضاء، 1376.

       61.     یعقوبی، احمدبن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج2، بیروت: دارالصادر، بی‌تا.

  • Receive Date 03 March 2018
  • Revise Date 13 January 2019
  • Accept Date 13 January 2019