Islamic Government

Islamic Government

A Reflection on the Relationship between the Theory of Absolute Guardianship of the Jurisconsult by Imam Khomeini and the Theory of ‘Discretionary Sphere of the Law’ (Mantiqat al-farāgh) by Martyr Ṣadr

Document Type : Original Article

Authors
mahmood akbari 1
meisam khazaee 2
mohammad edki 3
1 Assistant Professor, Department of Law, Faculty of Humanities, Ayatollah Boroujerdi University
2 Associate Professor at Ayatullah Boroujerdi University
3 Master student of Ayatollah alozmaBoroujerdi University
Abstract
One of the most important theories of Shiʿa political jurisprudence – which stand in line with each other – is the concept of al-Wilāyat al-Faqih (Guardianship of the Muslim Jurist). According to the theory of ‘Discretionary Sphere of the Law’, an Islamic ruler has the right to independently legislate and determine obligations and prohibitions which, in addition to their legal status, should be obeyed like divine commandments. Therefore, this right is not exclusive to infallible Imams, but also applicable to a fully qualified religious ruler in the absence of an infallible Imam during the Occultation Period. According to the theory of ‘Absolute Guardianship of a Muslim Jurist’, in the absence of an infallible Imam, a just Muslim jurist capable of establishing a government will have governmental authority equal to that of the Prophet and the Imams who successfully established governments. The joining point and the most important aspect of commonality between these two theories is the right to govern and the legitimacy of the Guardianship of the Muslim Jurist in the Occultation Period, with the most significant difference being the extent of their authorities. As far as the ‘Discretionary Sphere of Law’ is concerned, the ruler does not have the right to deviate from religious duties and legal obligations. However, in accordance to the theory of the “Absolute Guardianship of the Muslim Jurist”, the ruler, if deemed necessary, even has the right to temporarily suspend religious duties and violate laws in the interest of the Islamic system; for the Islamic government is regarded to be based on the primary ordinances of Islam.
Keywords
discretionary sphere of the law
Martyr Ṣadr
the Absolute Guardianship
1.    قرآن کریم.
2.    ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج8و15، بیروت: دار صادر، چ3، 1414ق.
3.    ابن عاشور، محمد الطاهر، تفسیر التحریر و التنویر، ج4، تونس: دارالتونسیة، 1420ق.
4.    ابوالفتوح رازی، حسین بن علی، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، ج5، مشهد مقدس: آستان قدس رضوی7، 1408ق.
5.    ابوزید العاملی، احمد، محمدباقر الصدر السیرة و المسیرة فی حقائق و وثائق، ج4، بیروت: نشر العارف للمطبوعات، ۲۰۰۷م.
6.    امام خمینی، سیدروح‌الله، تحریر الوسیلة، ج2، تهران: ‏‏مؤسسه چاپ و نشر عروج(‏‏وابسته به‏‏ ‏‏مؤسسه‏‏ ‏‏تنظیم و نشر آثار امام خمینی;)، 1392.
7.    امام خمینی، سیدروح‌الله، شؤون و اختیارات ولایت فقیه، ترجمه مباحث ولایت فقیه از کتاب البیع، تهران: ‏‏وزارت ارشاد اسلامی، 1365.
8.    امام خمینی، سیدروح‌الله، صحیفه امام، ج3، 5، 6، 13، 20و21، تهران: ‏‏مؤسسه چاپ و نشر عروج(‏‏وابسته به‏‏ ‏‏مؤسسه‏‏ ‏‏تنظیم و نشر آثار امام خمینی;)، 1379.
9.    امام خمینی، سیدروح‌الله، ولایت فقیه، تهران: ‏‏مؤسسه چاپ و نشر عروج(‏‏وابسته به‏‏ ‏‏مؤسسه‏‏ ‏‏تنظیم و نشر آثار امام خمینی;)، چ24، 1390.
10.    امینی، عبدالحسین احمد، الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب، ج1، بیروت: مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، 1994م.
11.    انصاری، مرتضی، مطارح الانظار، قم: مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1404ق.
12.    بحرانی، سیدهاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج2، قم: مؤسسة البعثة، 1415ق.
13.    تمیمی آمدی، عبدالواحد ‌بن ‌محمد، غرر الحکم و درر الکلم، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى قم، 1366.
14.    جزائری، سیدنعمت‌الله، عقود المرجان فی تفسیر القرآن، ج1، قم: نور وحی، 1388.
15.    جوادی آملی، عبدالله، حق و تکلیف در اسلام، قم: مرکز نشر اسراء، 1388.
16.    جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه؛ ولایت فقاهت و عدالت، قم: اسراء، 1389.
17.    دکمجیان، هرایر، جنبش‌های اسلامی معاصر در جهان عرب، ترجمه حمید احمدی، تهران: انتشارات کیهان، چ5، ۱۳۸۸.
18.    دوخی، فلاح عبدالحسن، منطقة الفراغ التشریعی، قم: مرکز المصطفی9 العالمی، چ3، 1398.
19.    راغب اصفهانی، مفردات غریب القرآن، بیروت: دارالتعارف للمطبوعات، بی‌تا.
20.    زمانی، محمود، «نقش زمان و مکان در اجتهاد از منظر شهید صدر»، مجله فقه اهل بیت، ش46، بی‌تا.
21.    سبزواری، سیدعبدالاعلی، مواهب الرحمن فی تفسیر القرآن، ج8، بی‌جا: دفتر آیةالله سبزواری، چ2، 1409ق.
22.    شعراوی، محمد متولی، تفسیر الشعراوی، ج4، بیروت: اخبار الیوم، 1991م.
23.    شهید صدر، سیدمحمدباقر، اقتصادنا، بی‌جا: مرکز تحقیقات و مطالعات تخصصی شهید صدر، 1424ق.
24.    شهید صدر، سیدمحمدباقر، الاسلام یقود الحیاة، بی‌جا: مرکز تحقیقات و مطالعات تخصصی شهید صدر، بی‌تا.
25.    شهید صدر، سیدمحمدباقر، الفتاوی الواضحة، بی‌جا: مرکز تحقیقات و مطالعات تخصصی شهید صدر، 1422ق.
26.    شهید صدر، سیدمحمدباقر، مباحث الاصول، مقدمه حسینی حائری، ج1، قم: بی‌نا، ۱۴۰۷ق.
27.    صادقی تهرانی، محمد، الفرقان فی تفسیر القرآن، ج7، بی‌جا: الامیره، بی‌تا.
28.    طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج4، بیروت: مؤسسه اعلمی للمطبوعات، 1997م.
29.    طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج3، تهران: ناصر خسرو، 1372.
30.    طنطاوی، محمدالسید، تفسیر الوسیط للقرآن الکریم، ج3، مصر: النهضة، 1997م.
31.    طوسی، ابوجعفر محمد بن الحسن، کتاب الغیبة، ج3، بیروت: دارالمعارف الاسلامیة، 1411ق.
32.    عمید زنجانی، عباسعلی، مبانی اندیشه سیاسی اسلام، تهران: مؤسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر، 1379.
33.    فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج4، بیروت: دارالکتب العلمیة، 1424ق.
34.    کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج2، بیروت: منشورات الفجر، 1407ق.
35.    مغنیه، محمدجواد، تفسیر الکاشف، ج2، بیروت: دارالانوار، چ4، 1424ق.
36.    مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج3، تهران: دارالکتب الاسلامیة، 1387.
37.    مکارم شیرازی، ناصر، دائرة المعارف فقه مقارن، ج1، قم: انتشارات مدرسه امام علی بن ابی‎طالب7، 1427ق.

  • Receive Date 07 March 2024
  • Revise Date 30 May 2024
  • Accept Date 30 May 2024