Islamic Government

Islamic Government

Deliberation on the Scientific Qualification and Expertise of the Agents in Islamic Government

Document Type : Original Article

Authors
meisam khazaee 1
mahmood akbari 1
mohammad ali layali 2
1 Assistant Professor at Ayatullah Boroujerdi University
2 Deputy of the Editor
Abstract
A society can take a course of development and perfection when the choice and appointment of its agents is made according to their qualifications and merits. For one of the most important factors in leading societies to happiness is to have competent rulers. In the history of human beings there are nations which have fallen into decline and destruction under incompetent rulers and kings and which have experienced happiness and welfare under competent rulers. One of the huge gaps in the world’s political systems is the lack of attention to the scientific qualification of the people who undertake to rule a nation or administrate governmental organizations. Drawing upon a descriptive-analytic method and on the basis of the principles in the Islamic Law, the present research has sought to explore the condition for the scientific competency and expertise of the administration in Islamic government. Having put forward the scientific capability and expertise as the necessary condition for choosing and appointing the administration of the Islamic government, it also has made a critical analysis of the present condition of the choice and appointment of the agents and administration of the Islamic Republic of Iran. The article comes to its end by pointing out the necessity of making revision of laws and regulations and of formulating comprehensive bylaws to regulate the management of the governmental organizations and institutions of the Islamic Republic of Iran.
Keywords
competent governance
scientific qualification
agents
Islamic government
1.    قرآن کریم.
2.    نهج البلاغه.
3.    آخوند خراسانی، محمد کاظم، کفایة الأصول، ج1، قم: مؤسسة آل البیت: لإحیاء التراث، بی-تا.
4.    ابن منظور، ابو الفضل، جمال الدین، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج2و7، بیروت: دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع ـ دار صادر، چ3، 1414ق.
5.    امام خمینى، سید روح اللّه، تحریر الوسیلة، ج2، قم: مؤسسه مطبوعات دار العلم، بی‌تا.
6.    امام خمینى، سید روح اللّه، صحیفه نور، ج12، 19و21، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى;، 1389.
7.    امام خمینى، سید روح اللّه، ولایت فقیه، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى1، چ12، 1423ق.
8.    امینی، الشیخ عبد الحسین، الغدیر، ج8، تهران: دار الکتب الاسلامى، 1372.
9.    باقلانی، محمد بن الطیب بن محمد بن جعفر بن القاسم، القاضی أبو بکر الباقلانی المالکی، تمهید الأوائل فی تلخیص الدلائل، ج1، لبنان: مؤسسة الکتب الثقافیة، 1407ق.
10.    بروجردى، آقا حسین، منابع فقه شیعه، مترجمان: احمد اسماعیل‌تبار، احمدرضا حسینی، محمدحسین  مهوری، ج22، تهران: انتشارات فرهنگ سبز، 1429ق.
11.    بیهقی، أحمد بن الحسین بن علی بن موسى الخُسْرَوْجِردی الخراسانی، السنن الکبری، ج10، بیروت: دار الکتب العلمیة، چ2، 1424ق.
12.    تمیمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، غرر الحکم و درر الکلم (مجموعة من کلمات و حکم الإمام علی7)، قم: دار الکتاب الإسلامی، چ2، 1410ق.
13.    جعفری تبریزی، محمدتقی، حکمت اصول سیاسی اسلام، تهران: آستان قدس رضوی7، 1386.
14.    حائری اصفهانی، محمدحسین، الفصول الغرویة، ج1، قم: دار احیاء العلوم الاسلامیه، 1404ق.
15.    حر عاملى، محمد بن حسن، تفصیل وسائل الشیعة إلى تحصیل مسائل الشریعة، ج15و27، قم: مؤسسة آل البیت:، 1409ق.
16.    حسینی همدانی، محمد حسین، انوار درخشان، ج2، تهران: کتابفروشی لطفی، 1404ق.
17.    خلعتبری، حسام الدین و صدارت، فریبا، «ویژگی‌های شخصیتی مدیر از منظر قرآن و نهج البلاغه»، سراج منیر، سال پنجم، ش16، 1393.
18.    خویى، سید ابو القاسم، التنقیح فی شرح العروة الوثقى، ج1، قم: نشر لطفى، 1418ق.
19.    دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج5و10، تهران: دانشگاه تهران، 1377.
20.    سبحانی، جعفر، الرسائل الأربع، ج3، قم: مؤسسه امام صادق7، 1415ق.
21.    سعدى، ابو جیب، القاموس الفقهی لغة و اصطلاحا، دمشق: دار الفکر، چ2، 1408ق.
22.    شهید ثانى، زین الدین بن على، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة (المحشّى - کلانتر)، ج3، قم: کتاب‌فروشى داورى، 1410ق.
23.    طالقانی، سید محمود، پرتوى از قرآن، ج2، تهران: شرکت سهمی انتشار، 1362.
24.    طباطبایی، سیدمحمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه سیدمحمد باقر موسوی همدانی، ج2، 11و16، قم: انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1374.
25.    طریحى، فخر الدین، مجمع البحرین، ج2، تهران: کتابفروشى مرتضوى، 1416ق.
26.    عمید زنجانى، عباسعلى، فقه سیاسى، ج2، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1421ق.
27.    فیومى، احمد بن محمد مقرى، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج2، قم: منشورات دار الرضی، بی‌تا.
28.    کلینى، ابو جعفر، محمد بن یعقوب، الکافی (ط-الإسلامیة)، ج1، تهران: دار الکتب الإسلامیة، 1407ق.
29.    مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج22، بیروت: دار الاحیاء التراث العربی، 1403ق.
30.    مصطفوى، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج6، تهران: مرکز الکتاب للترجمة و النشر، 1402ق.
31.    مصطفوی، حسن، تفسیر روشن، ج14، تهران: نشر کتاب، 1380.
32.    مکارم شیرازى، ناصر،‌ تفسیر نمونه‌، ج2، 10، 11و16، تهران: دار الکتب الاسلامیة‌، چ32، 1374.
33.    مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین7، ج6، تهران: دارالکتب الاسلامیة، 1386.
34.    منتظری، حسینعلى، مبانى فقهى حکومت اسلامى، مترجم: محمود صلواتى و ابو آل شکورى، ج2و3، قم: مؤسسه کیهان، 1409ق.
35.    نائینى، میرزا محمدحسین، تنبیه الأمة و تنزیه الملة، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم، 1424ق.
36.    نجفی، محمدحسن‌، جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، ج40، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، بی‌تا.
37.    واسطى زبیدى، حنفى، محب الدین، سید محمد مرتضى حسینى، تاج العروس من جواهر القاموس، ج4و9، بیروت: دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع، 1414ق.
 

  • Receive Date 07 December 2020
  • Revise Date 24 April 2021
  • Accept Date 24 April 2021