Islamic Government

Islamic Government

 The Capacity of Shiʻi Jurisprudence for Identifying Endowment as One of the Financial Resources of the Islamic Government in light of the Principle of the Guardianship of the Muslim Jurist

Document Type : Original Article

Author
mohsen malekafzali ardakani
low. almostafa international u.
Abstract
The necessity to form an Islamic government as a means of preserving the interests of Islam and Muslims is certain in ShiÝi jurisprudence. No doubt, to form a government and to run its related affairs requires access to financial resources. To do so, in the political jurisprudence (fiqh) of Islam, numerous resources have been recognized and studied, but no or scant mention has been made of endowment. However, making use of the various resources in ShiÝi fiqh, one is able to identify or create religious endowments which, as a state financial resource, can be put at the religious authority’s disposal in order to be used for the necessities, as well as the interests of the Islamic community. Drawing upon an organized analytical method, this article first seeks to identify the jurisprudential capacities for the important jurisprudential tasks, and then to study the defined authorities a religious authority has over the religious endowments. This research work rests on the hypothesis that there are various jurisprudential capacities in the ShiÝi dynamic jurisprudence to be used as one of the financial sources of the Islamic state; as the religious power and authority of religious authority and his jurisdiction over the public endowment is certain. This research work aims to prove the hypothesis in question.
Keywords
endowment
the financial resources of the Islamic government
Muslim ruler
guardianship of the Muslim jurist
1. قرآن کریم.
2. آخوند خراسانى، محمد کاظم بن حسین، کتاب فی الوقف (للآخوند)، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1413ق.
3. ابن ادریس حلی، محمد بن منصور بن احمد، السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، ج3، قم: دفتر انتشارات جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چ2، 1410ق.
4. ابن حمزه، محمد بن علی بن حمزه، الوسیلة الی نیل الفضیلة، قم: انتشارات کتاب‌خانه آیةالله مرعشی نجفی، 1408ق.
5. ابن زهره، حمزة بن علی حسینی، غنیة النزوع الی علمی الاصول و الفروع، قم: مؤسسه امام صادق7، 1417ق.
6. ابن‌فارس، احمد‌بن‌‌زکریا، ابوالحسن، معجم مقاییس اللغة، ج6، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، 1404ق.
7. امام خمینی، سیدروح‌الله، تحریر الوسیلة، ج2، قم: مؤسسه مطبوعات دارالعلم، بی-تا.
8. امام خمینی، سیدروح‌الله، کتاب البیع، ج2و3، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1421ق.
9. بجنوردی، سید حسن، القواعد الفقهیة، ج4، قم: نشر الهادی، 1419ق.
10. بحرانی، یوسف بن احمد بن ابراهیم، الحدائق الناضرة فی احکام العترة الطاهرة، ج22، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1405ق.
11. جوهری، اسماعیل‌بن‌حماد، الصحاح ـ تاج اللغة و صحاح العربیة، ج5، بیروت: دارالعلم للملایین، 1410ق.
12. حر عاملی، محمدبن‌الحسن، تفصیل وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة، ج19، قم: مؤسسة آل البیت: لإحیاء التراث، 1414ق.
13. حسینی عاملى، سید جواد بن محمد، مفتاح الکرامة فی شرح قواعد العلاّمة (ط ـ الحدیثة)، ج21، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1419ق.
14. راغب اصفهانی، محمد، مفردات الفاظ القرآن، لبنان ـ سوریه: دارالعلم ـ دارالشامیة، 1412ق.
15. راوندی، قطب الدین سعید بن عبدالله، فقه القرآن، ج1، قم: انتشارات کتاب‌خانه آیةالله مرعشی نجفی;، چ2، 1405ق.
16. سبحانی، جعفر، مبانی حکومت اسلامی، قم: مؤسسه علمی و فرهنگی سیدالشهداء7، 1370.
17. سبزوارى، سید عبد الأعلى، مهذّب الأحکام (للسبزواری)، ج22، قم: مؤسسة المنار ـ دفتر حضرت آیةالله، چ4، 1413ق.
18. سیفی مازندرانی، علی اکبر، دلیل تحریر الوسیلة ـ الوقف، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی;، 1430ق.
19. شهید صدر، سیدمحمدباقر، ماوراء الفقه، ج9، بیروت: دار الاضواء للطباعة و النشر و التوزیع، 1420ق.
20. شهید اول، محمد بن مکى، اللمعة الدمشقیة فی فقه الإمامیة، بیروت: دار التراث ـ الدار الإسلامیة، 1410ق.
21. شهید ثانى، زین الدین بن على، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة (المحشّى ـ کلانتر)، ج3، قم: کتاب‌فروشى داورى، 1410ق.
22. شهید ثانى، زین الدین بن على، مسالک الأفهام إلى تنقیح شرائع الإسلام، ج5، قم: مؤسسة المعارف الإسلامیة، 1413ق.
23. طبرسی، امین الاسلام، فضل بن حسن، المؤتلف من المختلف بین ائمة السلف، ج2، مشهد مقدس: مجمع البحوث الاسلامیة، 1410ق.
24. طرابلسی، قاضی بن براج عبدالعزیز، المهذب، ج2، قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1406ق.
25. طوسی، ابو جعفر محمد بن حسن، الخلاف، ج3، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، 1407ق.
26. طوسی، ابو جعفر محمد بن حسن، المبسوط فی الفقه الامامیة، ج3، تهران: المکتبة المرتضویة، چ3، 1387.
27. علامه حلّى، حسن بن یوسف بن مطهر اسدى، تحریر الأحکام الشرعیة على مذهب الإمامیة (ط ـ الحدیثة)، ج3، قم: مؤسسه امام صادق7، 1420ق.
28. علامه حلّى، حسن بن یوسف بن مطهر اسدى، تذکرة الفقهاء (ط ـ القدیمة)، قم: مؤسسه آل البیت:، 1388ق.
29. علامه حلّى، حسن بن یوسف بن مطهر اسدى، قواعد الأحکام فی معرفة الحلال و الحرام، ج2، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1413ق.
30. فاضل لنکرانى، محمد، تفصیل الشریعة ـ الوقف، الوصیة، الأیمان و النذور، الکفارات، الصید، قم: مرکز فقهى ائمه اطهار:، 1424ق.
31. فخر المحققین، محمد بن حسن بن یوسف، إیضاح الفوائد فی شرح مشکلات القواعد، ج2، قم: مؤسسه اسماعیلیان، 1387ق.
32. فراء حنبلی، ابی یعلی محمد بن الحسین، الاحکام السلطانیة، بیروت: دارالفکر، 1414ق.
33. فیض کاشانى، محمد محسن بن شاه مرتضى، مفاتیح الشرائع، ج3، قم: انتشارات کتاب‌خانه آیةالله مرعشى نجفى;، بی‌تا.
34. محقق کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد فی شرح القواعد، ج9، قم: موسسه آل البیت:، چ2، 1414ق.
35. مکارم شیرازی، ناصر، بحوث فقهیة هامة، قم: مدرسة الامام علی بن ابی طالب7، چ2، 1428ق.
36. منتظری، حسینعلی، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ج3، قم: دفتر آیةالله منتظری، چ2، 1376.
37. منتظرى، حسینعلى، دراسات فی ولایة الفقیه و فقه الدولة الإسلامیة، ج4، قم: نشر تفکر، چ2، 1409ق.
38. موسوی خلخالی، سید محمد مهدى، الحاکمیة فی الإسلام، قم: مجمع اندیشه اسلامى، 1425ق.
39. مؤمن قمی، محمد، الولایة الإلهیة الإسلامیة، ج2، قم: مؤسسة النشر الإسلامی، الطبعة الثالثة، 1432ق.
40. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج28، بیروت: دار احیاء التراث العربی، چ7، 1404ق.
41. نراقى، مولى احمد بن محمد مهدى، عوائد الأیام فی بیان قواعد الأحکام، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم، 1417ق.

  • Receive Date 11 November 2019
  • Accept Date 27 February 2020