Islamic Government

Islamic Government

A Study of the Opinions of the Early Muslim Jurists in Relation to the People’s emand and the Legitimacy of Government (until the 8th Century)

Document Type : Original Article

Author
Ali Rīḍāīyān
Abstract
Legitimacy (of a government) is the most fundamental issue in the political and social realm which is, in fact, concerned with the idea that how a political structure is permitted to exert its rule and why people find it necessary to obey that rule. The same issue has gained tremendous importance to the extent that it subjects social structures to challenge.
As far as the jurisprudential (fiqhi) approach is concerned, the question is raised whether the Muslim jurists or faqihs take social authority or guardianship (wilÁyat) and being in political office subject to the will and demands of the majority or not. Due to the fact that such a question has not been raised by the early Muslim jurists, no clear and explicit statement of the matter has been made thus far. However, since faqihs has sought to make the Islamic precepts and judgements clear with considerable degrees of detail and to make use of the general rules in dealing with various subjects, one can make references to the answers given in this regard.
However, it should be noted that Muslim jurists have known a government (a rule or reign) by its ruler or governor, thus if they have spoken of rulings about a ruler or governor and his authority, they have actually taken one and the same approach to the question at hand. However, having a cursory glance over the works of these religious scholars makes it clear that they have not considered a ruler’s coming to power as subject to the common consent, but rather, as evidenced by certain works of faqihs, they have not taken people’s disapproval of a ruler coming to power as an obstacle to his reign.
Keywords
legitimacy
Islamic government
Muslim jurists’ opinions
people’s votes and the demand of the majority
1. ابن فهد حلّى، جمال الدین احمدبن‌محمداسدى، المهذب البارع فی شرح المختصر النافع، ج1، 2و4، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1407ق.
2. امام خمینى، سیدروح‌الله، صحیفه امام، ج10، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى(ره)، 1386.
3. جرالدسی، مک‌کالوم، فلسفه سیاسی، ترجمة بهروز جندقی، بی‌جا: طه، 1383.
4. حلبى، تقى‌الدین‌بن‌نجم‌الدین، الکافی فی الفقه، در یک جلد، اصفهان: کتابخانه عمومى امام امیر المؤمنین7، 1403ق.
5. حلّى، ابن ادریس محمدبن‌منصوربن‌احمد، السرائر الحاوی لتحریر الفتاوى، ج3، قم: دفتر انتشارات اسلامى‏، 1410ق‏.
6. حلّى، حسن‌بن‌یوسف‌بن‌مطهر، تذکرة الفقهاء، ج9، قم: مؤسسه آل‌البیت:، 1414ق.
7. -------------------، تذکرة الفقهاء (ط ـ قدیم)، قم: مؤسسه آل البیت:، 1388ق.
8. -------------------، قواعد الأحکام فی معرفة الحلال و الحرام، ج2و3، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1419ق.
9. رحمان‌ستایش، محمدکاظم، حکومت اسلامی در اندیشه فقیهان شیعی، تهران: مرکز تحقّیقات استراتژیک، 1383.
10. سلاّر، حمزةبن‌عبدالعزیز، المراسم العلویة و الأحکام النبویة، قم: منشورات الحرمین، 1404ق.
11. شهید اول، محمدبن‌مکى، اللمعة الدمشقیة فی فقه الإمامیة، بیروت: دارالتراث ـ الدارالاسلامیة، 1410ق.
12. ---------------، غایة المراد فی شرح نکت الإرشاد، ج1، قم: بوستان کتاب، 1414ق.
13. ---------------، الدروس الشرعیة فی فقه الامامیة، 3جلد، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چ2، 1417ق.
14. طوسى، ابوجعفر محمدبن‌حسن، النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوى، بیروت: دارالکتاب العربی، چ2، 1400ق.
15. --------------------، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، بیروت: دار الاضواء ، 1406ق‏.
16. --------------------، الرسائل العشر، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1414ق.
17. عالم، عبدالرحمان، بنیادهای علم سیاست، تهران: نشر نی، چ14، 1385.
18. فاضل مقداد، مقدادبن‌عبداللّه‌سیورى، التنقیح الرائع لمختصر الشرائع، ج4، قم: کتابخانه آیةالله مرعشى نجفى، 1404ق.
19. محقّق کرکی، على‌بن‌حسین، جامع المقاصد فی شرح القواعد، ج2و11، قم: مؤسسه آل البیت:، چ2، 1414ق.
20. ------------------، رسائل المحقّق الکرکی، ج1، قم: کتابخانه آیةالله مرعشى نجفى و دفتر نشر اسلامى، 1409ق.
21. مفید، محمّدبن‌محمدبن نعمان، المقنعة، قم: کنگره جهانى هزاره شیخ مفید، 1413ق.
22. هیوود، اندرو، کلیدواژه‌ها در سیاست و حقوق عمومی، ترجمة اردشیر میرارجمند و سیدباسم موالی‌زاده، تهران: امیرکبیر، 1387.
23. Robertson, David, The Rutledge Dictionary of Politics, Third edition, Legitimacy, 2004.

  • Receive Date 21 June 2015
  • Revise Date 13 November 2015
  • Accept Date 13 November 2015