مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 05 22 Approaches Based on the Principles and Characteristics Governing the Principles of Jurisprudence of Governance رویکردهای اصولی و ویژگیهای حاکم بر اصول فقه حکومتی 5 32 232700 FA سید سجاد ایزدهی رئیس پژوهشگده نظام های اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی مصطفی رضایی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی. Journal Article 2025 02 01 Jurisprudence of governance, as far as its govermental aspects is concerned, represents an evolutionary stage in this field of study. It not only addresses contemporary needs but also considers the optimal administration of the Law-based (shariʽa) system of society at a macro-social level. This field is the product of the evolution and development of the science of the principles of jurisprudence, shaped on the basis of new exigencies, contemporary needs, and issues arising from the capacity of governance. Understanding approaches – based on the views of legal or rational theoreticians – to the issue at hand is of significant importance in comprehending the rationale and manner of the emergence of minimal or maximal functions of the science of the Principles of jurisprudence. Through the analysis of such an approach, it becomes possible to identify existing gaps and realise the potential of macro jurisprudence. Therefore, in this research work, a descriptive-analytical method is used to explain the approaches based on the Principles and characteristics governing the Principles of jurisprudence of governance. Ultimately, it can be said that the realisation of such an approach in the science of Principles depends on factors such as prioritising the macro interests of the system and society over individual interests, creating systematic and coordinated thinking in the field of jurisprudence and its principles, increasing the capabilities and efficiency of jurisprudence in responding to social issues, and transforming it into a practical and executive system at the level of management and administration of Islamic society. اصول فقه با رویکرد حکومتی، نمایانگر مرحله‌ای تکاملی در این علم است که علاوه بر توجه به نیازهای زمانه، ناظر به اداره مطلوب نظام شرعی جامعه در سطح کلان اجتماعی است. این علم مولود تحول و تکامل علم اصول فقه است که بر پایه اقتضائات جدید، نیازهای زمانه و موضوعات برآمده از ظرف حکومت شکل گرفته است. شناخت رویکردهای اصولی، در فهم چرایی و نحوه پیدایش کارکردهای حداقلی یا حداکثری علم اصول فقه از اهمیت بسزایی برخوردار است که از طریق تحلیل چنین رویکردی، امکان ریشه‌یابی خلأهای موجود و پی بردن به ظرفیت‌های اصول فقه کلان فراهم می‌شود. به همین جهت، در این اثر با روشی توصیفی ـ تحلیلی به تبیین رویکردهای اصولی و ویژگیهای حاکم بر اصول فقه حکومتی پرداخته شده است. در نهایت، می‌توان گفت تحقق چنین رویکردی در علم اصول، وابسته به عواملی؛ نظیر اولویت‌دهی به مصالح کلان نظام و جامعه بر منافع فردی، ایجاد تفکر نظام‌مند و هماهنگ در عرصه فقه و اصول، افزایش قابلیت‌ها و کارآمدی فقه در پاسخ به مسائل اجتماعی و تبدیل آن به یک نظام عملی و اجرایی در سطح مدیریت و اداره جامعه اسلامی است.

https://mag.rcipt.ir/article_232700_523d2a0373d229555680beb99ddb3be5.pdf

دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری

مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 05 22 A Jurisprudential-Legal Study on the Legitimacy of Limiting the Right to Benefit from Original Permissibilities by Governmental Institutions جستاری فقهی ـ حقوقی در مشروعیت محدودسازی حق انتفاع از مباحات اصلی توسط نهادهای حکومتی 33 60 232701 FA محمدتقی مرادی دانش آموخته حوزه علمیه و دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه قم 0009-0002-9789-4655 محسن ملک افضلی اردکانی عضو هیأت علمی جامعه المصطفی العالمیه حسن حبیبی دانش آموخته سطح 4 حوزه علمیه 0009-0002-9789-4655 Journal Article 2025 01 22 Islamic jurisprudence and Iranian positive law provide the possibility for everyone to take benefit from origial permissibilities – rights or properties belonging to no paticular person, and the right to benefit from these rights or properties – under titles such as reviving barren lands and assuming possession of unclaimed property has been considered. Qur’anic verses, traditions and narrations, and related jurisprudential sources regarding this public right indicate complete freedom in exploiting these resources. There is even this presumption that no natural or legal person can or should prevent the exploitation of original permissibilities. The main question of this article is whether governmental institutions and state bodies have the right to create restrictions on people's access to these resources and the enjoyment of their benefits or not? In the present research, using library studies and drawing upon an analytical-descriptive approach, while accepting the totality of the government's authority in order to establish a balance in the enjoyment of the general public and the realisation of social justice, the arguments presented for the full authority of the government in limiting, and in a sense, prohibiting people's access to original permissiblities, were deemed insufficient. As a result, we have come to the conclusion that it is necessary to suffice with the absolute minimum in governmental interventions in order for everyone to benefit from the original permissiblities and to return to the famous verdict (fatwa) of jurists for the possibility of people's fair enjoyment in order to achieve the necessities of life, which is in line with the purpose of creating natural resources. فقه اسلام و حقوق موضوعه ایران، امکان بهره برداری از مباحات اصلی را برای همگان فراهم ساخته و حق انتفاع از مباحات ذیل عناوینی چون احیای اراضی موات و حیازت مباحات مد نظر قرار گرفته است. آیات قرآنی، روایات و منابع فقهی مرتبط با این حق همگانی، در آزادی کامل در بهره برداری از این منابع ظهور دارند. حتی این ارتکاز وجود دارد که هیچ شخص حقیقی و حقوقی نمی تواند و نباید مانع بهره‌برداری از مباحات اصلی شود. سؤال اصلی این نوشتار این است که آیا نهادهای حکومتی و ارگان های دولتی، حق ایجاد محدودیت در دسترسی افراد به این منابع و استیفای منافع آن را دارند یا نه؟ در پژوهش پیش ‎رو با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و اتخاذ رویکردی تحلیلی ـ توصیفی، ضمن پذیرش کلیت اختیار حاکمیت در راستای برقراری توازن در برخورداری عموم مردم و تحقق عدالت اجتماعی، ادله ارائه‌شده برای اختیار تام حاکمیت در محدودیت و به ‌تعبیری، ممنوعیت دسترسی مردم به مباحات اصلی، ناکافی دانسته شد. در نتیجه، لزوم اکتفا به قدر متیقن در دخالت های دولتی جهت استیفای همگان از مباحات اصلی و بازگشت به فتوای مشهور فقها برای امکان استیفای عادلانه مردم جهت دستیابی به امکانات زندگی که هم‌راستا با هدف خلقت منابع طبیعی است، نایل شدیم.

https://mag.rcipt.ir/article_232701_83e904cad1b9ef61a840709d4e5af0f8.pdf

دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری

مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 05 22 The Challenge of the “Nation-State System” with the “Imamate-Ummah System” in the Islamic Republic of Iran چالش نظام دولت_ملت با نظام امامت ـ امت در جمهوری اسلامی ایران 61 90 232703 FA هادی عرب موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی‌ره. کارگروه روابط بین الملل اسلامی مهدی امیدی نقلبری موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی. قم. ایران Journal Article 2024 07 30 The challenge of the nation-state system with the Imamate-Ummah system in the Islamic Republic of Iran originates from the formation of political societies influenced by various prevailing conditions. Consequently, the defining elements of a political society differ across various societies. Following the Westphalian era and the rise of the dominant hegemony of political schools, Western states presented the nation-state model as the desired paradigm for the political structure of countries. With the advent of the Islamic Revolution of Iran, based on intellectual foundations derived from revealed teachings (contrary to the prevailing ideologies of the modern world), a new model of political systems emerged, tied to the general norms of society on the one hand, and to the innate values accepted by human beings on the other. The “Imamate-Ummah” model, with new revealed and rational components, and in deep connection with the masses, considers its ultimate goal to be social human development on the one hand, and the formation of a new Islamic civilization on the other. Due to the differences between these two models, this article aims to analyze some of the challenges of these two systems in practice drawing upon an analytical-descriptive method. چالش نظام دولت ـ ملت با نظام امامت ـ امت در جمهوری اسلامی ایران شکل‌گیری جوامع سیاسی متأثر از شرایط متعدد حاکم بر آن بوده است. ازاین‌رو، عناصر تعین‌بخش جامعة سیاسی در جوامع مختلف متفاوت است. پس از دوران وستفالیا و بروز هژمونی غالب مکاتب سیاسی، دول غربی مدل دولت ـ ملت را به‌عنوان الگوی مطلوب ساختار سیاسی کشورها ارائه دادند. با پیدایش انقلاب اسلامی ایران مبتنی بر بنیادهای اندیشه‌ای برخاسته از آموزه‌های وحیانی (مغایر با ایدئولوژی‌های رایج دنیای مدرن)، مدلی جدید از نظام‌های سیاسی به منصة ظهور رسید که در پیوند با هنجارهای عمومی جامعه از یک‌سو و با ارزش‌های فطری و مورد پذیرش انسان‌ها از سوی دیگر همراه بود. مدل «امامت ـ امت» با مؤلفه‌های جدید وحیانی و عقلانی و در پیوند عمیق با توده‌های مردمی، غایت خود را از یک‌سو انسان‌سازی اجتماعی و از‌ سوی‌ دیگر شکل‌گیری تمدن نوین اسلامی بر می‌شمارد. به‌دلیل تفاوت‌های این دو مدل، در این نوشتار برآنیم تا با روش تحلیلی ـ توصیفی برخی چالش‌های این دو نظام در عرصة عمل را واکاوی نماییم.

https://mag.rcipt.ir/article_232703_8a77a4bc25085bb5b8572a64a9f25393.pdf

دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری

مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 11 03 The Islamic State and the Requirements of Lifestyle from the Perspective of Āyatullāh Khāmenei دولت اسلامی و بایسته‌های سبک زندگی از منظر آیةالله خامنه‌ای 91 114 232706 FA قنبرعلی صمدی دانش آموخته حوزه علمیه و استاد همکار پژوهشگاه بین المللی المصطفی 0009-0008-9182-4211 عزالدین رضانژاد عضو هیات علمی جامعه المصطفی Journal Article One of the important duties of the Islamic State is to revive religious values in society. This requires the Islamic State to pay special attention to the issue of lifestyle and institutionalise desirable values, norms and behavioural patterns in society. Today, addressing the issue of lifestyle and individual and social behaviour patterns has become doubly important because the developments of the modern age have presented various styles to contemporary man, and this variety of patterns has made it difficult to choose a desirable style in everyday life. In the statements of Ayatullah Khamenei (may his shadow endure), the religious lifestyle is mentioned as the most important indicator of the cultural and civilisational identity of the Islamic society and the source of their righteousness and salvation, and the necessity of the Islamic State’s attention to this important issue has been emphasised. The present article, drawing upon a descriptive-analytical method, through exploration in the written (as well as spoken) documents of Imam Khāmenei (may his shadow endure), examines the mission of the Islamic State in promoting the Islamic lifestyle and its requirements. Based on the research findings, the role of the Islamic State in reforming public attitudes and social norms, paying attention to the cultural and civilisational authenticity of the Islamic society, confronting the patterns and symbols of Western material culture, the Islamic conduct of rulers and government agents are among the most important requirements of the government in institutionalising the Islamic lifestyle. یکی از وظایف مهم دولت اسلامی، احیای ارزش‌های دینی در جامعه است. این امر مستلزم توجه ویژه‌ دولت اسلامی به مسأله سبک زندگی و نهادینه سازی ‌ارزش‌ها، هنجارها و الگوهای رفتاری مطلوب در جامعه است. امروزه پرداختن به مسأله سبک ‌زندگی و شیوه‌های رفتار فردی و اجتماعی، بدین جهت اهمیت مضاعف پیدا کرده است که تحولات عصر جدید، سبک‌های گوناگونی را فراروی انسان معاصر قرار داده و این گوناگونی الگوها، سبب شده است تا گزینش سبک مطلوب در زندگی روزمره دشوار گردد. در بیانات حضرت آیةالله خامنه‌ای(مد ظله)، سبک زندگی دینی به عنوان مهم‏ترین شاخص هویت فرهنگی و تمدنی جامعة اسلامی و مایه‏ صلاح و فلاح آنان ذکر شده و بر لزوم اهتمام دولت اسلامی نسبت به این موضوع مهم تأکید شده است. نوشتار حاضر، با روش توصیفی ـ تحلیلی، از طریق استکشاف در اسناد مکتوب (اعم از نوشتاری و گفتاری) امام خامنه‌ای(مد ظله)، رسالت دولت اسلامی در ترویج سبک زندگی اسلامی و الزامات آن را مورد بررسی قرار داده است. بر اساس یافته‌های تحقیق، نقش‎آفرینی دولت اسلامی در اصلاح نگرش‏های عمومی و هنجارهای اجتماعی، توجه به اصالت فرهنگی و تمدنی جامعه اسلامی، مقابله با الگوها و نمادهای فرهنگ مادی غرب، منش اسلامی حاکمان و کارگزاران حکومت و... از مهم ترین الزامات دولت در نهادینه سازی سبک زندگی اسلامی به شمار می رود.

https://mag.rcipt.ir/article_232706_4dcbc1cada284b40def1dd6b2fa146fa.pdf

دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری

مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 05 22 The Nature of the Islamic Revolution from the Perspective of Contemporary Political Philosophers; A Case Study of the Islamic Revolution of Iran ماهیت انقلاب اسلامی از منظر حکیمان سیاسی معاصر مطالعه موردی انقلاب اسلامی ایران 115 140 232707 FA هادی شجاعی عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی 0009-0002-2721-3818 Journal Article 2024 12 19 Various perspectives have been put forth regarding the nature of the Islamic Revolution, which have been critically assessed and evaluated argumentatively by contemporary political philosophers. Evaluating these perspectives and providing an argumentative explanation of the chosen viewpoint, based on the principles of political philosophy, paves the ground for framing a general model of the Islamic Revolution, irrespective of temporal and spatial dimensions. The present research seeks to answer the fundamental question: “What is the assessment of contemporary political philosophers regarding the existing viewpoints on the nature of the Islamic Revolution?” To answer the main question of the article, the method of argumentative content analysis has been used, and within its framework, four main perspectives on the nature of the Islamic Revolution have been analysed: The Islamic Revolution of Iran has been analysed from various perspectives: The first perspective considers it to have an economic and class-based nature, and the result of the struggle of the deprived against the capitalists. The second perspective considers the nature of the Revolution to be political and freedom-seeking. The third perspective considers the Revolution to be purely spiritual and value-based. The fourth perspective, emphasising the Islamic nature of the Revolution, introduces it as originating from the innate nature (fiṭra), based on religious teachings, and comprehensive in material and spiritual dimensions; this view is endorsed by Muslim philosophers and is established as the superior theory by analysing the civilisational origins, goals, and leadership of the Revolution. دیدگاه‌های گوناگونی در باره ماهیت انقلاب اسلامی مطرح شده است که توسط حکیمان سیاسی معاصر به‌ صورت استدلالی نقد و ارزیابی شده‌اند. ارزیابی این دیدگاه‌ها و تبیین استدلالی دیدگاه مختار بر اساس مبانی حکمت سیاسی، راه را برای چارچوب‌بندی الگویی عام از انقلاب اسلامی، فارغ از بُعد زمانی و مکانی فراهم می‌کند. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال اساسی است که ارزیابی حکیمان سیاسی معاصر از دیدگاه‌های موجود در باره ماهیت انقلاب اسلامی چیست؟ برای پاسخ به سؤال اصلی مقاله، از روش تحلیل محتوای استدلالی استفاده شده است و در چارچوب آن، چهار دیدگاه اصلی در باره ماهیت انقلاب اسلامی تحلیل شده است: انقلاب اسلامی ایران از منظرهای مختلفی تحلیل شده است: دیدگاه اول، آن را دارای ماهیت اقتصادی و طبقاتی و نتیجه مبارزه محرومان علیه سرمایه‌داران می‌داند. دیدگاه دوم، ماهیت انقلاب را سیاسی و آزادی‌خواهانه می‌داند. دیدگاه سوم، انقلاب را صرفاً معنوی و ارزشی می‌داند. دیدگاه چهارم با تأکید بر ماهیت اسلامی انقلاب، آن را برخاسته از فطرت، متکی بر آموزه‌های دینی و جامع در ابعاد مادی و معنوی معرفی می‌کند؛ این دیدگاه مورد تأیید حکیمان مسلمان است و با تحلیل خاستگاه تمدنی، اهداف و رهبری انقلاب، به‌عنوان نظریه برتر تثبیت می‌شود.

https://mag.rcipt.ir/article_232707_c33b4cd91cf75046d80304b5de077bdf.pdf

دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری

مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 05 22 An Analysis of the Relationship Between Power and Human Self-Organisation in Determining Destiny in Religious and Secular Systems تحلیل نسبت قدرت و خودسامانی انسان در تعیین سرنوشت در نظام دینی و سکولار 141 166 232708 FA علی ابوالفضلی دانش آموخته حوزه علمیه قم و استادیار گروه حقوق مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی محمد جواد نوروزی فرانی دانشیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره 0000-0003-1443-0266 Journal Article 2025 01 21 Accepting the premise that humans are social beings, adherence to laws to regulate social relations, and consequently, limiting individual will, is essential. In the present study, this is termed self-organisation, which means regulating social relations by restricting individual will and adhering to divine laws in a religious order and the social contract in a secular order. The fundamental question of the present research is what role power, as an influential variable in the religious, political, and legal arenas, plays in the issue of human self-organisation in determining their destiny. The research proposes the hypothesis that power is an organising force and a means to achieve self-organisation, and that the people of a country, with its assistance, can organise their destiny within the framework of God’s will, just as in a secular order these laws are defined within the framework of a social contract. The result of this research is that self-organisation prevents the concentration of power, its abuse, and tyranny, and the lack of power leads to chaos and inability to enforce laws. چکیده با پذیرش این مفروض که انسان موجودی اجتماعی است، رعایت قوانین در جهت تنظیم روابط اجتماعی و در نتیجه محدودشدن اراده فردی امری ضروری است. این امر در پژوهش پیش رو «خودسامانی» نامیده شده و به معنای تنظیم روابط اجتماعی با محدودساختن اراده فردی و پایبندی به قوانین الهی در نظم دینی و قرارداد اجتماعی در نظم سکولار است. پرسش اساسی پژوهش حاضر آن است که قدرت به مثابه متغیری اثرگذار در عرصه دینی، سیاسی و حقوقی چه نقشی در مسأله خودسامانی بشر در تعیین سرنوشت خود دارد. پژوهش با طرح این فرضیه که قدرت نیرویی سازمان‌دهنده و ابزاری جهت تحقق خودسامانی است و مردم یک کشور به مدد آن می توانند سرنوشت خود را چارچوب خواست خداوند سامان دهند؛ همان گونه که در نظم سکولار این قوانین در چارچوب قرارداد اجتماعی تعریف می گردد. نتیجه این پژوهش آن است که خودسامانی مانع تمرکز قدرت و سوء استفاده از آن و استبداد می‌شود و فقدان قدرت، هرج‌ومرج و ناتوانی در اجرای قوانین را به دنبال دارد.

https://mag.rcipt.ir/article_232708_754a4ee50e5d64c20a2d4fa8ffd95ff3.pdf

دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری

مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 30 1 2025 05 22 The Role of Theological Schools (Seminaries) in Realising Cultural Security in the Thought of Martyr Muṭahhari نقش حوزه های علمیه در تحقق امنیت فرهنگی در اندیشه شهید مطهری 167 189 232710 FA حمیدرضا منیری حمزه کلایی دانشکده الهیات دانشگاه مازندران گرایش انقلاب اسلامی Journal Article 2024 10 15 In the intellectual system of the revered Martyr Muṭahhari, theological schools (seminaries) are among the most important components in realising cultural security. Despite the close relationship between cultural security and theological schools, this research seeks to examine the role of theological schools in realising cultural security in the thought of Martyr Muṭahhari. To this end, this paper attempts to investigate the causal conditions, contextual conditions, and strategies for utilising the role of theological schools in realising cultural security, while explaining the derivatives of security and the key components of security in the thought of the revered Martyr Muṭahhari, through the systemic analysis method. Subsequently, the consequences of realising cultural security through theological schools are elucidated. Accordingly, the causal conditions for the role of theological schools in realising cultural security include: efforts to eliminate threats in the areas of beliefs, ethical tendencies, and conducts. The contextual conditions for the role of theological schools in realising cultural security include: the formation and organisation of idea-generating (discourse-making) groups for cultural security. The strategies for strengthening cultural security through the role of theological schools include: transformation in the comprehensive plan of theological schools in cultural security. Finally, the consequences of strengthening cultural security through the role of theological schools include: the practical realisation of the comprehensiveness of religion and movement towards the perfect human being. حوزه‌های علمیه در منظومه فکری استاد شهید مطهری، از مهم‌ترین مؤلفه‌های تحقق‌بخش امنیت فرهنگی هستند. با وجود ارتباط وثیق بین امنیت فرهنگی و حوزه‌های علمیه، این پژوهش به بررسی نقش حوزه‌های علمیه در تحقق امنیت فرهنگی در اندیشه استاد شهید مطهری می‌پردازد. برای این منظور، در این نوشتار تلاش شد با تبیین مشتقات امنیت و مؤلفه‌های کلان امنیت در اندیشه استاد شهید و از طریق روش تحلیل سیستمی، شرایط علّی، شرایط زمینه‌ای و راهبردهای استفاده از نقش حوزه‌های علمیه در تحقق امنیت فرهنگی بررسی شود و سپس پیامدهای تحقق امنیت فرهنگی توسط حوزه‌های علمیه تبیین گردد. بر این اساس، شرایط علّی نقش حوزه‌های علمیه در تحقق امنیت فرهنگی، تلاش برای رفع تهدید در حوزه‌های باورها، گرایش‌های اخلاقی و رفتارها است؛ شرایط زمینه‌ای نقش حوزه‌های علمیه در تحقق امنیت فرهنگی، تشکیل و سازماندهی گروه‌های ایده‌پردازِ (گفتمان‌ساز) امنیت فرهنگی است؛ راهبرد استحکام امنیت فرهنگی به‌واسطه نقش حوزه‌های علمیه، تحول در نقشه جامع حوزه‌های علمیه در امنیت فرهنگی است و در نهایت، پیامد استحکام امنیت فرهنگی به‌واسطه نقش حوزه‌های علمیه، تحقق عملی جامعیت دین و حرکت به سوی انسان کامل است.

https://mag.rcipt.ir/article_232710_79187e88b48ac8d55274712bb776e297.pdf