فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120160521The Application of Negotiation in Diplomatic Relations of an Islamic Stateکاربست مذاکره در دیپلماسی کشور اسلامی52693757FAقاسمشبان نیاء رکن آبادیعضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیJournal Article20160404Negotiation as the most important and effective means of diplomacy plays a unique role in meeting the objectives of a nation’s foreign policy. Seeking to establish world peace and security on the basis of divine transcendent values, Islam gives its support to the legitimacy of negotiations between Islamic states and other [non-Islamic] states. The issue of functional aspects of negotiations in meeting the objectives of Islamic foreign policy is of utmost importance. In this research work, an attempt has been made to show that an Islamic government can set the stage for accomplishing the principal objectives such as the ideals of the Islamic world, guidance, unity, establishing and promoting peace and security and peaceful coexistence, settlement of disagreements, safeguarding people’s own elected system of government, preserving international (world) order, making contracts and undermining the illegitimate sovereignty (rulers) front (ÔaghÙt).مذاکره، به عنوان مهمترین و مؤثرترین ابزار دیپلماسی، نقش بی‌بدیلی در تأمین اهداف سیاست خارجی کشورها ایفاء می‌کند. اسلام نیز که در پی تحقق صلح و امنیت جهانی بر پایه ارزش های متعالی الهی است، بر مشروعیت مذاکره کشور اسلامی با سایر دولت ها صحه گذاشته است. از جمله مباحث حائز اهمیت در مسألة مذاکره، کارکردهای مذاکره در تحقق اهداف سیاست خارجی کشور اسلامی است. در این پژوهش تلاش گردیده تا با روش توصیفی ـ تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع معتبر و اصیل اسلامی، نشان داده شود که حکومت اسلامی می تواند از طریق مذاکره زمینه‌ساز تحقق اهداف متعالی‌ای همچون تحقق آرمان های جهانی اسلام، هدایت، اتحاد، تثبیت امنیت، صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز، رفع اختلافات، حفظ نظام، ثبات نظام بین‌الملل، انعقاد معاهدات و تضعیف جبهة طاغوت گردد.https://mag.rcipt.ir/article_93757_510489361fe7520e0d37673c4de6d12e.pdf
فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120160521Uniting the Hearts (Putting Affection between the Hearts); Its Scope and Application in the Present Situationتألیف قلوب؛ مفهوم، قلمرو و کاربست آن در وضعیت معاصر275293758FAسیدمصطفیمیرمحمدیمدرس حوزه، استادیار دانشکده حقوق دانشگاه مفید قممحمدحسینشریفیپژوهشگر، سطح سه حوزه و استاد مدعو جامعة المصطفی العالمیةJournal Article20160404ZakÁt (amount payable by a Muslim as a part of his religious obligation) or charity tax is one of the most important financial issues in the true faith of Islam whose function can be defined as either supporting those who have poor living conditions or promoting and strengthening Islam. ‘Uniting the hearts’, as one of the objectives achieved by consuming ZakÁt, has its roots in the Holy Qur’Án. This institution is intended to promote sympathy between people, establish friendly relations and to encourage cooperation in maintaining peace and security of the Islamic nations. The concept and scope of ‘uniting the hearts’ and the way in which it functions in the present-day situation are among the questions which need to be investigated. The present article deals with these issues drawing upon an approach to comparative jurisprudence (fiqh). The article concludes that ‘uniting the hearts’ or ‘ta’lif-e qulÙb’ is of a broad sense whose aim is to attract sympathy from those who are influential in society and who have the power and authority to call for cooperation with Islamic societies on the one hand, and to promote and strengthen the doctrinal and religious beliefs of the Muslims on the other. Seeking the ways in which Islamic societies can create and show sympathy towards each other and other nations are now within the scope of peace and security, inviting others to Islam, Islamic propagation and supporting scientific and cultural activities.زکات یکی از مهمترین فروعات مالی دین مبین اسلام است که در آن حمایت از اقشار آسیب پذیر و تقویت دین اسلام هدف گذاری شده است. «تألیف قلوب» به عنوان یکی از موارد مصرف زکات، ریشه در قرآن دارد و هدف از پیش بینی این نهاد، همدلی و جست وجوی روابط دوستانه و نیز جلب همکاری در حفظ صلح و امنیت جوامع اسلامی است. مفهوم و قلمرو تألیف قلوب و نیز چگونگی کاربست آن در زمان معاصر از جمله مسائلی است که نیازمند پژوهش است و تحقیق حاضر با رویکرد فقه تطبیقی به این مسائل می-پردازد. برآیند مقاله این است که «تألیف قلوب» مفهومی گسترده دارد که هدف آن از یک سو جلب همدلی افراد صاحب رأی و نفوذ برای همراهی و همکاری با جوامع اسلامی است و از سوی دیگر، تقویت باورهای دینی و مکتبی مسلمانان در آن پیش بینی شده است. جست وجوی راههای همدلی با جوامع اسلامی هم اکنون نیز در قلمروهای صلح و امنیت، دعوت و تبلیغ اسلامی و حمایت از فعالیت های علمی و فرهنگی قابل تطبیق است. https://mag.rcipt.ir/article_93758_e2eaa26a93178afc1e5adfcc41744c2b.pdf
فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120160521Happiness-oriented Government in the Thoughts of ‘Allāmeh Ṭabāṭabāīحکومت سعادت‌گرا در اندیشة سیاسی علامة طباطبایی(ره)537693759FAعبدالمطلبعبداللهاستادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی(ره)Journal Article20151107Philosophers’ thoughts are directed at building an ideal society with the hope that all or some constituent elements of such a society will be made possible in the real world. Philosophers such as Plato, and Lock, and even John Rawls’ theory of justice in the contemporary world are aimed at creating such a society. In the Islamic political thought, Muslim philosophers, having taken into consideration certain Qur’anic teachings, traditions received from the Prophet Muhammad and the Infallible Imams regarding the issue of ‘government’ and ‘sovereignty’ and the conditions of an ideal society, have sought to present a good model of a desired or ideal society. In this article an attempt has been made to give a clear picture of the position of “happiness” as an end in an Islamic ideal society as depicted in the thoughts of AllÁmeh ÓabÁÔabÁÐ, the well-known Muslim thinker and Qur’anic commentator (exegete). According to AllÁmeh ÓabÁÔabÁÐ, a society can attain happiness if it moves along the road of human nature (disposition) and is in perfect harmony with the existing system of universe. For him, an ideal government is one that, while laying its foundation on religion and human nature, strives to lead humans toward happiness. Therefore, a society cannot reach happiness in this world and in the hereafter unless it has been governed by a religion which has its roots in human nature. However, governments are intended to set the stage for every individual in the society to attain to his or her own deserved perfection and to move away all the obstacles for them to attain happiness.<br /> دریافت: 16/8/94 تأیید: 19/3/95 عبدالمطلب عبدالله*<br /> چکیده <br /> تفکر فیلسوفان در طراحی جامعه مطلوب است، به این امید که در عالم واقع تمام یا برخی از جنبه های آن تحقق یابد. نظرات فیلسوفانی چون «افلاطون»، «لاک» و حتی در دوران معاصر، تئوری عدالت «جان رالز» با این هدف و مقصود بوده است. در اندیشه سیاسی اسلام نیز با توجه به آموزه های قرآنی و سنت نبوی و ائمه معصومین: در بحث حکومت و حاکمیت و شرایط جامعه مطلوب، فیلسوفان اسلامی درصدد ارائه طرحی برای جامعه مطلوب می باشند. در این مقاله تلاش شده است جایگاه سعادت به عنوان هدف و غایت جامعه مطلوب اسلامی در اندیشه علامه «طباطبایی» ـ فیلسوف و مفسر اسلامی ـ مورد بررسی قرار گیرد. از دیدگاه علامه طباطبایی، جامعه ای به سعادت می‌رسد که حرکتش در مسیر فطرت انسانی و نظام آفرینش باشد. حکومت مطلوب، حکومتی است که براساس دین و فطرت، جامعه را به سعادت برساند. ازاین رو، جامعه ای به سعادت دنیوی و اخروی می‌رسد که دین منطبق با فطرت بر آن جامعه حکومت کند. اما هدف از تشکیل حکومت این است که هر فردى از افراد جامعه به کمال لایق خود برسد و در نیل به سعادت، کسى و چیزى مانع وی نگردد. https://mag.rcipt.ir/article_93759_6d028caa1ab0b2a2ad99ca48d55cb7d3.pdf
فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120160521The Study of the Indications of the ‘al-Manzila’ Hadith and ‘al-Thaqalayn’ Hadith as to the Divine and Political Legitimacy in the Imamate Systemبررسی دلالت های احادیث «منزلت» و «ثقلین» بر مشروعیت سیاسی ـ الهی در نظام امامت779893760FAغلام رضابهروزی لکهیأت علمی دانشگاه باقر العلوم (ع) قمعباسمقدادی داودیدانش‎آموخته سطح سه حوزه علمیه قمJournal Article20160507The present article studies the textual proofs for the divine legitimacy of Imam in the Shi’a KalÁm according to the two frequently narrated (attested) Hadiths: al-Manzila and al-Thaqalayn. Drawing upon a descriptive-analytic method and adopting the so-called ‘fiqh al-hadith approach’ in the textual KalÁm, the article has dealt with the subject in question. According to what is signified by the al-Manzila Hadith, as Aaron became Moses’ vicegerent in his absence, and had all the positions of Moses as well, Imam 'Ali's (a) was also elevated to Aaron and all of his virtues and thus had all the positions, most important of which was his rightfulness for caliphate after the Prophet. According to the Qur’anic verses, Prophet Moses asked God to choose Aaron as his deputy, and God accepted his request and Aaron became Moses' vicegerent in his absence. The same thing was true of Imam Ali’s succession to the Prophet. Prophet Muhammad could never appoint someone as a successor or caliph without God’s permission.<br />In the Hadith of al-Thaqalayn, the Prophet’s Holy Family, Ahlulbayt, are introduced as a counterpart (Ýedl ) of the holy Qur’an, and the absolute obedience to the Qur’anic orders and instructions is treated as significant as the absolute obedience to the teachings of the prophets’ household. Since the holy Qur’an is a divine book free from errors that provides guidance to human beings, the Prophet’s household, like the holy Qur’an, should be free from errors and act as a guide to show people the right way and lead them toward perfection. This clearly signifies that the Prophet’s progeny are infallible, i.e. they do not commit sins at all, and are not liable to act erroneously. It is quite obvious that since the Muslim community is not fully capable of recognizing such people among themselves, God, on the basis of the Principle of Grace, has taken the responsibility of designating the people worthy of being successors to the Prophet Muhammad in order to save people from going astray.موضوع مقاله حاضر بررسی دلایل نقلی مشروعیت الهی امام در کلام شیعی بر اساس دو حدیث متواتر «منزلت» و «ثقلین» است. این پژوهش از روش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکرد فقه الحدیث در کلام نقلی به بررسی مسأله پرداخته است. بر اساس دلالت حدیث منزلت، به جز منزلتی که از حضرت علی استثناء شد، تمام منازل هارون برای ایشان ثابت می‌شود که خلافت و جانشینی از مهمترین آن منازل می باشد. همانگونه که جانشینی هارون، همراه با درخواست حضرت موسی از خداوند و با موافقت الهی صورت گرفت، خلافت و جانشینی حضرت علی نیز از طرف خداوند بوده و حضرت رسول از نزد خود هرگز نمی تواند خلیفه و جانشین برای مردم قرار دهد.
در حدیث ثقلین، اهل بیت: برابر با قرآن معرفی شده-اند و تبعیت مطلق از قرآن، شامل آن ها نیز می شود. از آن جهت که قرآن، مایه هدایت بشر و کتابی خالی از خطا می باشد، اهل بیت: نیز همانند قرآن، می بایست مبرا از خطا و هدایت کننده به سمت کمال باشند که این نکته دلالتی روشن بر عصمت اهل بیت: دارد. واضح است که امت اسلامی قادر به تشخیص چنین فردی نیستند و خداوند بر اساس قاعده لطف، وظیفه دارد که مصادیق اهل بیت و جانشینان پیامبر را تعیین نماید تا مردم از ضلالت و گمراهی نجات یابند.https://mag.rcipt.ir/article_93760_536f0d7b8749c24913c8fb41c8f5a7d1.pdf
فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120160521The Nature of the Fitnah of Takfir (takfirism) and the Fiqhi Judgment on Itچیستی فتنه تکفیر و حکم فقهی آن9912293761FAحسینرجبیاستاد حوزه و عضو هیأت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب0000-0002-7227-281XJournal Article20150928The present research work studies the ‘fitnah of takfir’ as one of the most important problems in the Islamic world today. Unfortunately, to achieve their filthy aims, the enemies of Islam, taking the advantages of the ignorance of certain Muslim groups, is trying to skillfully manage and control their jihÁdi movements, which have been actually intended to be against unbelief and Zionists’ acts of aggressions, and motivate the Muslim sects to wage wars against each other. In addition, they set the stage for takfir, which does not have any footing in the orthodox faith of Islam, to find its way into religion and religious sects, taking on the appearance of a great fitnah (sedition) in the Muslim world today. <br />Drawing upon religious and fiqhi texts of religious sects of Islam (whether ShiÝi or Sunni texts), this research work tries to cast light on the nature of the fitnah of takfir on the one hand, and to put forward the fiqhi truthful opinion about those who are involved in leading the fitnah or who play a role in it on the other. It also makes clear the responsibilities of the other Muslim majorities around the world towards this takfiri group. The problem can be put this way: If Muslims are faced with the fitnah of takfir, what strategies can Islamic fiqh formulate to prevent it or lead it to the right direction in order to keep the Muslim community away from the enormous threatening dangers of these extremist takfiri groups?پژوهش پیش رو در باره فتنه تکفیر است که از مهمترین مسائل روز جهان اسلام به شمار می آید. باکمال تأسف، دشمنان اسلام با استفاده از عدم بصیرت گروهی از مسلمانان، حرکت جهادی آنان را که باید علیه کفر و صهیونیست بکارگرفته می شد، به خود مسلمانان بازگردانده و به خوبی در جهت اهداف پلید خویش مدیریت و هدایت می کنند. ازاین رو، تکفیر را که مسأله ای برون-دینی است، به درون دین و میان خود مسلمانان کشاندند و آن را تبدیل به یک فتنه بزرگ کردند. این پژوهش با بهره گیری از متون دینی و فقهی مذاهب اسلامی (اعم از شیعه و اهل سنت)، افزون بر چیستی فتنه تکفیر، نظر صحیح فقهی را درباره کسانی که این فتنه را رهبری و یا در آن نقش دارند تبیین می کند و وظایف مهم سایر مسلمانان را در قبال این گروه مشخص می نماید، اگر مسلمانان با فتنه تکفیر روبرو شدند، فقه چه راه کارهایی برای جلوگیری و یا هدایت آن در مسیر صحیح، ارائه داده است تا امت اسلامی از خطرهای سهمگین آن در امان بمانند.https://mag.rcipt.ir/article_93761_9e022f45db1842518edd8c458cbb27da.pdf
فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120160521The Guardianship of Faqihs from the Viewpoint of Sheikh Faḍlullāh Nūrīولایت فقیهان از دیدگاه شیخ فضل الله نوری (بررسی دیدگاه‌های مخالف و مختار)12314293762FAعلیاحمدی خواه(کوه‌نانی)همکار علمی گروه تاریخ معاصر مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی و طلبه سطح چهار مؤسسه امام رضاJournal Article20151012Shekh FaÃlullÁh NÙrÐ advocated the guardianship of Muslim jurists (faqihs), and did not believe that Shah is the ‘Shadow of Allah’ (ÛillullÁh). In other words, NÙrÐ considered that those faqihs who are of broad authority in making legal decisions (mabsÙt al-yad) are the real rulers, not kings with absolute power. According to him, faqihs are ‘general representatives’, NuwwÁb-e ÝÀm, of the Imam of the Age (a). This belief can be traced in NÙrÐ’s works and the available historical documents. Nevertheless, some claim that Sheikh FaÃlullÁh NÙrÐ does not have any opinion about the guardianship of a Muslim jurist and no discussions on this issue can be found in any of his works and that he is the advocate of ‘Islamic sovereignty’ and ‘a ruler endowed with majesty’, ÒÁhib al-shawkat. <br />The aim of this article is to cast light on the fact that the issue in question, i.e. the guardianship of the faqihs in the view of Sheikh FaÃlullÁh NÙrÐ and of those who do not support the idea of the guardianship or authority of faqihs, can be explored by basing the arguments on the words and thoughts of Sheikh FaÃlullÁh and available historical documents to verify the truth or falsity of the claims made by those who oppose his views.شیخ فضل‌الله نوری قائل به «ولایت فقیهان» بود، نه معتقد به «ظل‌اللهیِ» شاه. به عبارتی، مجتهد نوری، حکومت را از آن فقهای مبسوط‌الید می‌دانست، نه سلطان صاحب قدرت؛ چون به اعتقاد او فقهاء، «نواب عام» امام عصر(عج) هستند. این اعتقاد مجتهد نوری را می توان در آثار و اسناد به‌جای‌مانده از ایشان دید. با این وصف، عده‌ای مدعی هستند که مجتهد نوری، نظری دربارة «ولایت فقیه» ندارد و «اصلاً سخنی از ولایت فقیه در هیچ یک از آثار او وجود ندارد، بلکه مدافع سلطنت اسلامیه است و سلطان صاحب شوکت!». <br />هدف این مقاله، بیان این واقعیت است که مسألة مذکور(هم ولایت فقهیان از دیدگاه مجتهد نوری و هم مدعای مخالفان) را بازخوانی و واکاوی کند و با تکیه بر سخنان و اسناد به‌جای‌مانده از خود ایشان، اندیشة او را درباره این مسأله بررسی و بیان نماید تا صحت و سقم مدعای مخالفان دیدگاه وی نیز مشخص شود.https://mag.rcipt.ir/article_93762_9daff58346c37a54d31d0219bd873f6a.pdf
فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی1561-008X21120190928Strategies of Controlling the Market in Imam Ali’s Administrative Policies and Proceduresراهبردهای کنترل بازار در سیره مدیریتی امام علی(ع)14317393764FAرضاابروشدانشجوی دکتری رشته مدیریت رفتاری و پژوهشگر پژوهشگاه بین المللی جامعة المصطفی0009-0006-2909-6765علیجابریعضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیJournal Article20160118Market control or controlling the market is one of the major concerns in the field of economy in every country and society. Societies make use of certain control mechanisms or procedures in accordance with their cultural and value systems. This research work tries to explore the strategies of market control by studying the ways in which Shi’a Imams have dealt with the problem. Having raised the question “What was Imam Ali’s strategy in controlling the market?”, the researcher tries to explore the historical resources drawing upon library method to gather the necessary data, and then makes analysis of the collected data by the use of the descriptive-analytic method. Finally, he formulated a conceptual model in the form of 2×2 matrix. After formulating the conceptual model and studying Imam Ali’s procedure in this regard, the researcher tries to offer and explain the four kinds of strategies of market control in terms of market conditions and of the approach adopted. These four strategies are as follows: limiting control strategy, diagnostic control strategy, social control strategy and internal control strategy.کنترل بازار یکی از دغدغه های مهم در حوزه اقتصاد در هر کشور و جامعه می باشد. جوامع براساس نظام ارزشی و فرهنگی خاصی که دارند از سازوکارها و راهبردهای کنترلی خاصی استفاده می کنند. این پژوهش با بررسی در سیرة علوی تلاش می کند راهبردهای کنترل بازار در سیره ایشان را کشف نماید. پژوهشگر با طرح این سؤال که راهبردهای کنترل بازار در سیره امام علی چگونه است، کنکاش در منابع تاریخی را آغاز و با استفاده از روش کتابخانه ای، اطلاعات مورد نیاز را گردآوری نموده سپس با روش تحلیلی ـ توصیفی، به تحلیل آنها پرداخته است. سرانجام یک مدل مفهومی به صورت ماتریس 2×2 تدوین شد. پس از تدوین مدل مفهومی و بررسی در سیره علوی، راهبردهای کنترل بازار در سیره امام علی در چهار نوع براساس موقعیت و شرایط بازار و براساس رویکرد به کنترل، مطرح و تبیین شد. این راهبردهای چهارگانه عبارتند از: راهبرد کنترل تحدیدی، راهبرد کنترل تشخیصی، راهبرد کنترل اجتماعی و راهبرد کنترل درونی.https://mag.rcipt.ir/article_93764_d34ce664c13ae3cfb8d347b61f673c85.pdf
مدیرمسئول