مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 29 3 2024 11 21 Requirements and Civilisational Capacities of the Qur’anic Verse Rejecting the Domination and Authority of the Infidels over the Faithful اقتضـائات و ظرفیت های تمدنی آیه نفی سبیل 87 114 219927 FA مهدی امیدی نقلبری موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی. قم. ایران Journal Article 2024 05 02 The Qur’ān, as a charter of individual and social life for Muslims, contains profound teachings regarding the highest levels of social and civilisational existence. Verse 141 of Surah An-Nisā’, “and Allah will never provide the faithless any way [to prevail] over the faithful.” known as the “Rule of Rejection of Infidels’ Domination and Authority over the Faithful,” is viewed by most Shiʿa commentators and some Sunni commentators as a type of indicative statement (ikhbārī) considered as an “intention to originate”(inshāī). The results of the research show that divine will has decreed that (despite the permissibility of the Islamic community and state engaging with non-hostile and non-oppressive states and societies), the path for the infiltration and dominance of infidels over Muslims in any form and instance, across all cultural, political, security, economic, health, scientific, technological, virtual space, and other domains, is to be blocked. According to the jurists of the Islamic world and based on this legal rule, any form of relationship, contract, unilateral act, or transaction that leads to the dominance and control of an infidel over a Muslim will be invalid and forbidden in all the aforementioned domains. This ruling necessitates the civilisational independence of the Islamic world from material and non-divine civilisations. This article aims to how one can utilise an ijtihadi-based method (a method which is based on independent reasoning) to uncover the negative and positive capacities and civilisational implications of the abovementioned Qur’anic verse. قرآن به مثابه منشور حیات فردی و اجتماعی مسلمانان، حاوی آموزه‌هایی عمیق در باره بالاترین سطوح زیست اجتماعی و تمدنی است. آیه 141 سوره نساء «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» که به «قاعده نفی سبیل» شهرت دارد، از منظر اکثر مفسران شیعه و برخی از مفسران اهل سنت، نوعی اخبار در معنای انشایی است. نتایج تحقیق نشان می دهد اراده الهی بر این تعلق گرفته است که (به رغم جواز ارتباط جامعه و دولت اسلامی با دولت‌ها و جوامع غیر متخاصم و غیر سلطه جو)، راه نفوذ و سلطه کافران بر مسلمانان در هر شکل و مصداقی و در تمامی عرصه‌های فرهنگی، سیاسی، امنیتی، اقتصادی، بهداشتی، علمی، فن‌آوری، فضای مجازی و ... مسدود شود. به نظر فقهای جهان اسلام و بر پایه این قاعده فقهی، هرگونه ارتباط، عقد، ایقاع و داد و ستدی که موجب سلطه و استیلای کافر بر مسلمان شود، در همه عرصه‌های فوق باطل و حرام خواهد بود. این حکم مقتضی استقلال تمدنی جهان اسلام از تمدن‌های مادی و غیر الهی است. ما در این مقاله بر آنیم با استفاده از روش اجتهادی، ظرفیت‌های سلبی و ایجابی و اقتضائات تمدنی آیه نفی سبیل را به دست آوریم.

https://mag.rcipt.ir/article_219927_e5db006bbeddedab60e8fe601ee5b62b.pdf