مدیرمسئول سیدهاشم حسینی بوشهری

سردبیر سید هاشم حسینی بوشهری

دبیر تحریریه محمدعلی لیالی

هیات تحریریه محسن اراکی علیرضا اعرافی حسین جوان آراسته سیدهاشم حسینی بوشهری عسگر دیرباز محمود رجبی محسن قمی عباس کعبی محمدعلی لیالی فصلنامه علمی - پژوهشی حکومت اسلامی 1561-008X 27 1 2022 05 21 A Jurisprudential Study of How to Increase Social Capital in an Islamic Government بررسی فقهی راه کارهای افزایش سرمایه اجتماعی در حکومت اسلامی 163 189 154637 FA مریم بیدخام دانشگاه آزاد اسلامی ، قم ، ایران سید محمد مهدی احمدی استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد واحد قم . احمد مرادخانی دانشیار ، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی ، واحد قم ، دانشگاه آزاد اسلامی ، قم ، ایران Journal Article 2021 05 16 Social capital can be defined as being a set of elements such as integrity, and shared trust, norms and values which contribute to the increase in cooperation between individuals in a social milieu. In Islamic teachings, mentions are made of unique capacities and capabilities of which the Islamic government can make use in promoting social capital. Since an increas in social capital in a society will result in an increase in security and a decrease in many social harms, inattention to this may lead to possible crises in society for which people have to pay a heavy price. Through expolring Islamic texts, this research works seeks to identify the contributory factors in producing and reproducing social capital. Taking these factors and other indexes into consideration and making use of relevant proper strategies makes it possible for the Islamic government to attain desirable results. The research method in this article is qualitative based on the Grounded Theory. Islamic doctrines (teachings), when carefully regarded and applied in different individual and social realms, leads to the accumulation of social capital and its consistency. The findings of this research work suggest that one can find traces of the idea of social capital in many Islamic teachings, though of course in an implicit way. Thus, the Islamic government can make the best of that unique capacity and capability in creating the possibility of increasing social capital. سرمایه اجتماعی را می توان مجموعه ای از عناصر؛ نظیر انسجام، اعتماد و هنجارها دانست که توجه به آن‎ها می ‎تواند موجب افزایش هم‎کاری افراد با یک‎دیگر گردد. در تعالیم اسلامی ظرفیت‎های بی بدیلی وجود دارد که حکومت اسلامی می‎تواند از آن‎ها در راستای ارتقای سرمایه اجتماعی بهره جوید و از آن‎جا که ارتقای سرمایه اجتماعی در جامعه منجر به افزایش امنیت و کاهش بسیاری از آسیب‎های اجتماعی می‎شود، بی توجهی به آن‎ها نیز می‎تواند بحران‎های محتملی را رقم زده و هزینه‎های گزافی را بر گرده جامعه تحمیل نماید.<br />این پژوهش بر آن است که با واکاوی در متون اسلامی، شاخص‎هایی را که منجر به تولید و بازتولید سرمایه اجتماعی می‎شوند، شناسایی تا با امکان‎سنجی و کاربست آن‎ها در حکومت اسلامی نتایج مطلوبی حاصل شود. <br />روش تحقیق در این مقاله کیفی و مبتنی بر نظریه زمینه‎ای(گرندد تئوری) است.<br />توجه و کاربست آموزه‎های اسلامی در عرصه‎های مختلف فردی و اجتماعی، منجر به قوام و انباشت سرمایه اجتماعی می‎شود. دستاوردهای پژوهش نیز حاکی از آن است که در بسیاری از تعالیم اسلامی به‎طور تلویحی شرح مضامین سرمایه اجتماعی رفته است. ازاین‎روی، حکومت اسلامی می‎تواند از آن ظرفیت بی بدیل در راستای تحقق‎بخشیدن به امکان افزایش سرمایه اجتماعی سود جوید.

https://mag.rcipt.ir/article_154637_3d3507380ebd60bfb95c229f2db18d4e.pdf