قاعده «نفی سبیل» به‌عنوان یکی از قواعد کلیدی فقهی، با هدف صیانت از استقلال مسلمانان، چارچوب تعامل با کافران را تنظیم می‌کند تا مانع از سلطه‌پذیری در عرصه‌های مختلف گردد. با ظهور فناوری‌های نوین، تحلیل و تطبیق این قاعده پیچیده‌تر شده و نیازمند بازخوانی مجدد است. پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی ضمن واکاوی مستندات قاعده «نفی سبیل»، با هدف نسبت‌سنجی پدیده نوظهور «رمززارز» با قاعده مذکور و تأثیرات آن بر جهان اسلام، به تحلیل ابعاد مالکیت، کنترل و کارکرد این فناوری و سپس ارائه راهکار در این زمینه می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد: اولاً: بر خلاف نظر مشهور، آیه «وَلَن یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا» و روایت «الإسلام یعلو و لا یعلی علیه» نمی‌توانند پیش‌توجه‌ای برای قاعده فقهی «نفی سبیل» قرار گیرند؛ البته این به معنای عدم حجیت قاعده یادشده نبوده و مجموع روایات متعدد و خاصی که در ابواب مختلف فقهی وارد شده و سلطه‌یافتن کافر بر مسلمانان را ممنوع اعلام کرده است را می‌توان مستند قاعده به شمار آورد. ثانیاً: رمزارزها ممکن است به جهات متعددی زمینه‌ساز سلطه اقتصادی کافران بر جهان اسلام شوند: 1. مالکیت زیرساخت‌ها و دارایی‌های دیجیتال؛ 2. کنترل فناوری بلاک‌چین؛ مانند صرافی‌های متمرکز و استیبل‌کوین‌ها؛ 3. مصارف و کارکردهای رمزارزها؛ 4. نفوذ فرهنگی؛ 5. تعویض پول ملی و 6. تأثیرگذاری بر قوانین و سیاست‌های بین‌المللی. این پژوهش با ارائه راهکارهایی در سه سطح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی، نظیر توسعه رمزارزهای بومی اسلامی، تشکیل اتحادیه مالی کشورهای مسلمان و تقویت همکاری‌های حقوقی، الگویی برای کاهش وابستگی و تحقق استقلال مالی در عصر دیجیتال پیشنهاد می‌کند.